 |
| Kasteel Loenersloot |
2e Pinksterdag naar buiten. Op veel plaatsen
wordt er wel wat georganiseerd. Fietsen, wandelen, markten. Voor iedereen wat.
Wij besluiten te gaan fietsen, een wandeling te maken door
een grote tuin en een kasteel te bezoeken. Ook diverse kastelen houden vandaag
een open dag.
Nu zou het eigenlijk vanzelfsprekend zijn dat het kasteel De
Haar op Haarzuilens zou worden, maar nee, voor vandaag staat kasteel
Loenersloot op het programma. Wim, die als vrijwilliger actief is bij het
Utrechts Landschap, is vandaag ook aanwezig in het kasteel en zal ons
rondleiden.
Op de fiets, eerst langs de katten van Matthijs, omdat hij
met zijn meiden in het zuiden is. Langs het Amsterdamrijnkanaal tot in
Loenersloot. Diverse keren geprobeerd om het kanaal rechts te laten liggen,
maar voor een klein gedeelte lukte dit maar en kwamen we langs de molen die
langs de A2 staat.
 |
| Langs het Amsterdamrijnkanaal |
 |
| Biologische koeien |
 |
| A2 met molen |
Het kasteel in Loenersloot is niet zo groot als Haarzuilens,
maar heeft wel een echte toren. Rondom het kasteel is een mooie goed
onderhouden tuin cq bos. Op het terrein van het kasteel staan nog enkele huizen
en een echte biologische boerderij.
Ik kon het niet nalaten om die boer maar eens uit te laten
leggen wat nu een biologische boer is. Vroeger was alles biologisch, de koeien
en de varkens liepen buiten, net als de kippen en kregen ze natuurlijke
producten te eten zoals gras, aardappelschillen en groente afval.
De boer van de jaren negentig gebruikte veel kunstmest. De koeien stonden binnen, werden preventief vol gestopt met antibiotica en kregen brokken te eten. Kijk dat is nu niet biologisch.
Dus de huidige biologische boer moet weer werken zoals vroeger.
En het grote verschil met niet biologisch is de prijs.
De boer van de jaren negentig gebruikte veel kunstmest. De koeien stonden binnen, werden preventief vol gestopt met antibiotica en kregen brokken te eten. Kijk dat is nu niet biologisch.
Dus de huidige biologische boer moet weer werken zoals vroeger.
En het grote verschil met niet biologisch is de prijs.
Op de terugweg tekenden donkere wolken zich af in de lucht.
Er viel een spatje, dus maar door richting huis. Dit keer langs de Vecht.
Het kan prachtig zijn een fietstocht langs de Vecht, maar niet op Pinksterdag. De Vecht vol met boten en op de weg, fietsen, auto’s en motoren. Iedereen naar buiten.
Het kan prachtig zijn een fietstocht langs de Vecht, maar niet op Pinksterdag. De Vecht vol met boten en op de weg, fietsen, auto’s en motoren. Iedereen naar buiten.
 |
| toren kasteel Loenersloot |
Info Kasteel
Loenersloot
Kasteel Loenersloot, gelegen tussen de A2, het
Amsterdam-Rijnkanaal, het spoor Amsterdam-Utrecht en de drukke N201 ligt het
best bewaarde geheim van de Randstad: Kasteel Loenersloot. Dagelijks schampen
honderdduizenden mensen het kasteel, dat tussen de bomen ligt verscholen.
Het kasteel domineert sinds ongeveer 1250 het dorp
Loenersloot en de omgeving. Begonnen met alleen een donjon (toren), is in de
loop der eeuwen veel aan- en bijgebouwd, maar ook veel afgebroken. In 2012 is
het kasteel ingrijpend gerestaureerd. Sindsdien is het kasteel opengesteld voor
publiek.
 |
| Er wordt op ons gewacht |
Rond het jaar 1000 was het landschap hier woest en ledig. Op
de oeverwallen van de rivier de Angstel stond een aantal boerderijen en er
lagen akkertjes. Ten westen van de Vecht en Angstel lag een uitgestrekte
veenwildernis die vanaf 1100 steeds verder werd ontgonnen. Om de zompige
wildernis droog te leggen, groef men evenwijdig aan elkaar liggende sloten. Het
overtollige water werd naar bestaande veenriviertjes geleid, zoals de Angstel.
Het resulterende in de karakteristieke verkaveling en dat is vanaf de donjon
nog mooi te zien.
Kasteel Loenersloot werd gebouwd langs de Angstel, daar waar
de Lonoralaca (Loenerlaak) uitmondde in de Angstel. De Loenerlaak verlandde en
werd een sloot: Loenersloot.
Nadat de veenwildernis was ontgonnen, verbouwde men vooral
haver, gerst, tarwe en boekweit. Doordat het maaiveld daalde, werd de bodem
steeds natter. Akkerbouw was niet meer mogelijk en de boeren schakelden over op
veeteelt. Om de polders droog te houden, werden vanaf de vijftiende eeuw molens
gebouwd. In de buurt van Kasteel Loenersloot lag tot in de jaren zestig van de
vorige eeuw de Molen van de Polder Donkervliet. De boezem en de molenplaats
zijn nog goed herkenbaar in het landschap.
 |
| roze Ibis ?? |
Vanaf de zeventiende eeuw werd het kasteel geleidelijk
omgevormd tot een buitenplaats, met bijbehorende (moes)tuinen en boomgaarden.
Eind achttiende eeuw wordt ten noorden van het kasteel een park aangelegd.
 |
| als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan |
In meer recente tijden raakte Kasteel Loenersloot steeds verder ingeklemd
tussen grote infrastructurele werken: het Amsterdam-Rijnkanaal, het spoor, de
N201 en de A2. Het kasteel en zijn bewoners belandden op een soort eiland en
raakten geïsoleerd van de omgeving. De wereld om het kasteel draaide steeds
sneller terwijl de tijd op het kasteel stil leek te staan.
Tot de huidige bezittingen van Kasteel Loenersloot behoren
verschillende (woon)boerderijen, een koetshuis en een brugwachterswoning, maar
ook zo'n 60 hectare grasland. Deze landen zijn verpacht aan twee
melkveehouderijen en liggen voornamelijk tussen het kasteel en de A2. Aan de
zuidkant van de provinciale weg is tegelijk met de verbreding van de A2 een
ecoduct aangelegd dat een verbinding vormt tussen de Vinkeveense Plassen en de
oostelijke Vechtplassen, onderdeel van de 'groene ruggengraat' die de natte
natuurgebieden van Nederland onderling verbindt.
Het kasteel heeft in de loop der eeuwen vele illustere
bewoners gehad. Een kleurrijk figuur was Splinter van Loenersloot, die het in
1373 zo bont maakte dat de bisschop van Utrecht besloot het kasteel te
belegeren. Het kasteel heeft de belegering overleefd en Splinter moest even een
toontje lager zingen.
Ook de laatste bewoonster, de barones Magdalena F.M. (Madzy) barones Van Nagell
- Martini Buys, was een bijzonder persoon. Dorpsbewoners zagen haar regelmatig
in de bus stappen of kwamen haar tegen bij de bakker, waar zij vond dat ze als
eerste bediend moest worden. Wars van moderne fratsen en mede door haar
eigenzinnigheid heeft zij er voor gezorgd dat de bijzondere sfeer op het
kasteelterrein bewaard is gebleven. De barones bewoonde slechts enkele kamers.
Erg aangenaam was het er niet: in de winter werd het huis zo koud, dat de
barones rondjes op de fiets door het huis maakte om op te warmen. (Bron: www.utrechtslandschap.nl )
 |
| kasteel tuin |
