donderdag 9 februari 2023

Tette-tette-tette-tette-tette

Mask Lapwing

Een blogje over een speciale kievit, die zich luidruchtig laat horen, soms zelfs ’s nachts.
Een luid gekwetter bij onraad, en dat is er al snel. Al loop je maar langs dan maakt de kievit zich al kwetterend of tetterend uit de voeten.
Hij (of zij) gedraagt zich als onze Nederlandse kievit, ziet er alleen iets anders uit en is het hele jaar door aanwezig en is honkvast. 
Je komt ze tegen in de tuinen, parken tot en met het strand.

Mask Lapwing

Mask Lapwing

MASK LAPWING - DE MASKERKIEVIT (VANELLUS MILES)

Alternatieve namen: "Spur-winged Plevier", "Lelkraanvogel", "Alarm-bird"

Beschermingsstatus

Gemaskerde kieviten worden beschermd onder de Nature Conservation Act 2002 en Nature Conservation​ ( Wildlife) Regulations 2021 . Het hinderen van de vogel, het nest of de eieren is niet toegestaan.

Aboriginal namen: "baaldarradharra" [gamilaraay, yuwaalaraay]; "dabe-dabehr" [western bundjalung]; "dilbidilbi" [ngadjon]; "perrit-perrit" [yartwatjali], "pirrit-pirrit" [tjapwurrung], "perrit" [western djadjawurrung], "parritj-parritj" [eastern djadjawurrung]

Spirituele betekenis

De gemaskerde kievit (Spur-winged plevier), onder de naam "gemaskerde plevier", komt voor in Aboriginal scheppingsverhalen. Een paar voorbeelden worden hier gereproduceerd of vermeld.



Mask Lapwing

Mask Lapwing

Beschrijving

De gemaskerde kievit, ook algemeen bekend als "plevier", is een middelgrote opvallende vogel met luide, doordringende roep. 35-39 cm, plm. 370 gram. De maskerkievit heeft een spanwijdte van ongeveer 75 tot 80 centimeter. Hij kan tot 12 jaar oud worden.
Het is een gedurfde vogel die op indringers afvliegt en de toepasselijke wetenschappelijke naam miles komt van het Latijnse woord voor soldaat en verwijst naar de sporen, die een gewapend uiterlijk geven.

De geslachten zijn gelijk en er zijn geen seizoensverschillen. Kenmerken die de gemaskerde kievit van andere plevieren onderscheiden, zijn de zwarte kroon en nek die door een witte kraag van de mantel zijn gescheiden; witte buik; gele snavel; felgele lel die ver achter het oog reikt en langs de kin naar beneden hangt; en een lange en scherpe vleugelspoor.

Mask Lapwing juveniel

Verdeling

Gemaskerde kieviten zijn wijdverbreid in heel Australië, Zuid-Nieuw-Guinea, de Molukken met een ondersoort, novaehollandiae, in Nieuw-Zeeland. Ze bezetten een grote verscheidenheid aan natuurlijke en gemodificeerde habitats, meestal in de buurt van water. In stedelijke gebieden komen ze veelvuldig voor in bermen, speelvelden, parken, landingsbanen, golfbanen en bijna overal waar wat groen en water is. Volwassen vogels blijven van jaar tot jaar in het algemene gebied en kuikens verplaatsen zich zelden verder dan 10 km van de nestplaats. In het noordwesten van Tasmanië werd jarenlang een inwonende witte vogel waargenomen in een weiland bij een hoofdweg. Fluctuaties in aantallen zijn meestal te wijten aan fluctuaties in de beschikbaarheid van wetlands.

Mask Lapwing

Kievit nest

Het broeden vindt plaats in de late winter tot het vroege voorjaar. Vogels paren voor het leven en nemen territoria in mei-juli in beslag, waarbij succesvol broeden 9-11 maanden in beslag neemt. Deze periode omvat het bouwen van het nest, het broeden, het broeden en verzorgen van de jongen en het verdedigen van het territorium tegen indringers van eigen en andere soorten.

Het nestpaar verdedigt hun territorium tegen alle indringers door luid te roepen, hun vleugels te spreiden en vervolgens  snel en laag te duiken. Soms hebben ze ook afleidingstactieken door een niet-bestaand nest te verdedigen of te hoppen op een poot om de aandacht van roofdieren te trekken en daardoor het gevaar weg te leiden van de kuikens.


Mask Lapwing - sporen aan de vleugels

In Tasmanië wordt in de daaropvolgende jaren slechts 35% van de nesten gebruikt. Tussen de 3-4 eieren worden gelegd met een interval van 24 uur, af en toe minstens 48 uur voor het laatste ei in een legsel. De incubatietijd is 28-30 dagen, maar bedorven eieren zijn 55-62 dagen bebroed. De jongen verlaten het nest vrijwel onmiddellijk na het uitkomen, en sommige jongen vertrekken voordat alle eieren zijn uitgekomen. Ze worden door beide ouders bewaakt als ze klein zijn en de jongen kunnen zich over wel 200 m verspreiden als ze worden gestoord, waarbij elke volwassene de kast van de kuikens bewaakt. De jongen volgen de ouders, maar vinden hun eigen voedsel. De jongen vliegen meestal uit na 6-7 weken, maar kunnen variëren van 5-8 weken. Jongeren zijn onafhankelijk na ongeveer 8-10 maanden met een gemiddelde van 40 weken. Veel gezinnen blijven bij elkaar nadat de jongen kunnen vliegen. Vogels kunnen in hun eerste jaar broeden.

Mask Lapwing

Gemaskerde kieviten duiken op omdat ze eieren of jongen verdedigen die zichzelf niet kunnen verdedigen tegen potentiële roofdieren zoals mensen en honden. Hoe lang de verdediging wordt gehandhaafd, is zeer variabel.

Sommige paren verdedigen ook grote mobiele territoria rond kuikens in plaats van alleen de directe nestplaats. In deze gevallen zullen de aanvallen meestal verminderen of stoppen in het grotere gebied nadat de eieren zijn uitgekomen en de kuikens mobiel zijn.

De intensiteit van het duiken neemt af naarmate de kuikens groter worden.

Het meeste duikgedrag is dreigen of bluffen om indringers te waarschuwen. Er wordt zelden contact opgenomen.

Houd altijd in gedachten dat deze vogels alleen terecht verdedigen wat van hen is en hun instinct volgen, net zoals mensen dat zouden doen.

Gedrag

Hij leeft in open terreinen, zoals akkers, langs moerassen, weilanden, stranden, vliegvelden, boomgaarden, gazons in tuinen en zelfs op platte daken. Hij brengt het grootste gedeelte van de dag op de grond door op zoek naar voedsel. De vogels hebben een breed scala aan oproepen die op elk moment van de dag of nacht kunnen worden gehoord: waarschuwingen, een luide verdediging, balts en oproepen aan jongen. Er lijkt taalgebruik te zijn om kuikens te begeleiden bij een gevaarlijke situatie. Lange oproepen om te vertellen dichter bij de roepende vogel te komen en een paar piepjes om juist verder weg te gaan. Omdat hij op de grond leeft is hij altijd alert.

Het voedsel van de maskerkievit bestaat voornamelijk uit diverse insecten en wormen.

Herkenning ondersoorten


De twee ondersoorten hebben een verschillend verspreidingsgebied:
V. m. miles (langs de kusten van Nieuw-Guinea, Aru-eilanden en het noorden van Australië)
V. m. novaehollandiae (het zuiden en oosten van Australië en Nieuw-Zeeland)
In Queensland ligt een overlapzone waar beide ondersoorten met elkaar kruisen.
De nakomelingen lijken dan het meest op V. m. novaehollandiae, met meer zwart op de kruin.

De maskerkievit is 35 tot 38 cm lang. Het is een grote, slanke kievit. Opvallend is het gele "masker", de geel gekleurde naakte huid rond het oog. Bij de ondersoort V. m. miles zit dit masker rond het oog en loopt tot de kruin. Bij de ondersoort V. m. novaehollandiae is het masker kleiner en bedekt alleen de kop tussen het oog en de snavel. Bij beide ondersoorten hangt een stukje als een gele lel omlaag. V. m. miles heeft alleen een zwarte kruin en is verder wit op hals, borst en buik. De vogel is zandkleurig grijsbruin van boven. De andere ondersoort heeft meer zwart op de kruin en verder zwart achter op de hals en het bovenstuk van de borst. Verder is V. m. novaehollandiae iets donkerder van boven. De maskerkievit vliegt als een kievit, met ronde vleugels en een krachtige vleugelslag. De vogel heeft een witte stuit en een brede zwarte eindband op de staart.

Mask Lapwing

Status

De maskerkievit heeft een groot aanpassingsvermogen en neemt daarom toe. Zo heeft de vogel vanuit Australië Nieuw-Zeeland gekoloniseerd. Om deze redenen staat de maskerkievit als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

Taxonomische indeling 
Rijk: Animalia (Dieren), Stam: Chordata (Chordadieren), Klasse: Aves (Vogels), Orde: Charadriiformes (Steltloperachtigen), Familie: Charadriidae (Kieviten en plevieren), Geslacht: Vanellus (Kieviten), Maskerkievit (ondersoort V. m. novaehollandiae) op Tasmanië

Bron :

https://nre.tas.gov.au/wildlife-management/fauna-of-tasmania/birds/

https://www.columbusmagazine.nl/oceanie/australie/queensland/foto/407477/the-lone-ranger-aka-masked-lapwing

https://nl.wikipedia.org/wiki/Maskerkievit

 

maandag 16 januari 2023

Door de bergen - Nieuw Zeeland

 

01-16-23 thuis

De laatste dag van de vakantie met Dirk en Gonny. We zijn via oostkust, door het midden in de westkust terecht gekomen en vandaag er weer dwars doorheen richting Christchurch.



Nog een babbeltje gemaakt met de eigenaren van de B&B in Hokitika. Een voormalige boer met zijn vrouw, die graag met hun gasten in gesprek gaan.

De auto weer geladen en op weg. Niet zo’n lange rit, dus tijd genoeg voor een onderbreking. Nog gekeken of de kia’s thuis waren, wel gehoord, maar niet gezien. De rifleman opgezocht in het bos en gevonden, dankzij de lokroep van Dirk. De rifleman is het kleinste vogeltje in Nieuw Zeeland.


Onderweg natuurlijk stilgestaan tussen de hoge bergen en de schitterende panorama’s.
Met daarbij een temperatuur van boven de 25 graden en het was weer een geslaagde dag.












Thuis de auto uitgepakt en de boel opgeruimd. Gonny en Riet de was gedaan en Dirk de auto schoongemaakt en gewassen.

Daarna een spelletje kaarten en mijn beurt om pannenkoeken te bakken.


zondag 15 januari 2023

Boven de bomen - Nieuw Zeeland

Weka

 01-15-23  tussen en over de bomen.

Vandaag een rustige dag. Wel kilometers gemaakt, maar niet van A naar B. We blijven nog een dag in Hokitika.



Een wandeling door het bos en met zicht op de gorge. Een flinke wandeling langs veel groen. Allerlei soorten bomen met daartussen de varens. Kleintjes en hele grootten.
Voor het eerst weer kennis gemaakt met de Weka. Een soort kip, maar dan anders. Qua vorm lijkt hij ook een beetje op onze waterral.

Door naar de volgende bestemming, een tree top walk. Boven de boomtoppen wandelen over een ijzeren brug. Een flinke klim, met een bijzonder uitzicht over de toppen van de boom.




Aan de waterkant nog een tijdje in de schaduw gezeten en natuurlijk rond gekeken naar de vogels.
Het was weer een zonnige dag








zaterdag 14 januari 2023

Franz Jozef Glacier - Nieuw Zeeland

 

bij de gletsjer

01-14-23 Hokitika

Ja, de meeste plaatsen in Nieuw Zeeland hebben een Mauori naam. Dus dit keer de mooie naam Hokitika. Een lange rit van rond de vier a vijf uur rijden. Maar natuurlijk onderweg een aantal stops.

Maar voordat we op pad gaan, moet er nog wel wat gebeuren. Het was een bijzonder huisje. Gas voor het koken uit gasflessen en de stroom van zonnepanelen op het dak, met opslag in accu’s, zodat als de zon niet schijnt er toch stroom is.

Haast


De eigenaren wonen niet in de buurt en een deel van de deal is, dat er wordt schoongemaakt. Stofzuigen en de lakens en handdoeken wassen. Ook je eigen afval meenemen. Geen probleem een paar straten verderop is een grote afvelcontainer.

Ook vandaag weer mooi weer, alleen onderweg langs de bergen enkele flinke regenbuien. Maar daar reden we doorheen.




Gestopt bij een plek waar goed zicht was op de top van de Franz Jozef Glacier. Vlakbij de koffie genuttigd en een wandeling gemaakt. Later ook op een andere plek weer ander zicht gekregen op de glacier.





Door naar Lake Matheson. Het zou een plaats moeten zijn waar je prachtige foto’s kan maken van de bergen die weerspiegelen in het meer. Maar ja, als er een beetje wind is, dan is er geen (weer)spiegeling. Overigens wel een schitterend bosgebied om doorheen te wandelen.

Door naar ons nieuwe onderkomen. Een echt B&B. Allebei hebben we een eigen slaapkamer met eigen badkamer. Daarnaast een woonkamer en een eetkamer. Het ontbijt voor morgen staat al klaar. Alles perfect verzorgt, op het chique af.

In het stadje wezen eten. Een goed restaurant met  lekker eten. Voor mij heerlijke spareribs op het menu. Alleen uitgelegd dat we de naam van het restaurant ”Stumpers” maar zo, zo vonden .

Even langs de waterlijn van de oceaan gelopen en vervolgens vanuit ons onderkomen hoog op de heuvel buiten het dorp, gekeken naar de ondergaande zon.



Alleen die zandvlooien, die ook in ruime mate aanwezig zijn. Die sandflys prikken je helemaal lek.
Een ander insect wat je in bijna alle bossen hoort zijn de krekels, die met zijn allen een flink kabaal maken.