Het centrum van Adelaide

Adelaide

Nog even in Australië. Vrijdagmorgen vroeg vliegen we terug naar Nederland.
Dus tijd voor nog een bezoekje aan het centrum van Adelaide, het winkelgebied.
Op aanzichtkaarten bekend door de twee op elkaar geplaatste glimmend metalen bollen. 

Adelaide

Daar beginnen we mee. Het is nog rustig op straat en we spelen met de bollen.
Kijken of we ons zelf zichtbaar kunnen maken op de bol. De vertekingen zijn niet in ons voordeel, dus maar niet op de blog.

Na wat winkels kijken en een museum bezoek ( de musea in Australië, zijn op enkele uitzonderingen na, gratis) gaan we via de Torrensrivier terug richting huis.

In het centrum is de Torrens een echt water, waar zelfs op geroeid wordt. 

Nieuwe brug over de Torrens

Over de rivier ligt een prachtige brug, met daarnaast de nieuwe Oval. Een stadion voor cricketwedstrijden. Afgelopen zaterdag traden daar de Rolling Stones op voor bijna 60.000 mensen.

60.000 fans luisterden zaterdag in de Oval naar de Rolling Stones

Aan de overkant van de Oval woont de familie Sulphur Crested Cockatoo (Grote Geelkuifkaketoe) in de stam van een boom. 

de bovenbuur  Sulphur Crested Cockatoo

de benedenbuur Sulphur Crested Cockatoo

Nu is het wel de vraag of de woning uit één verdieping of twee verdiepingen bestaat ? 
Of dat het twee afzonderlijke woningen zijn.
In ieder geval was het leuk om eerst de Cockatoo door het ene gat te zien kijken en vervolgens even later, een Cockatoo in het andere gat in het zonnetje te zien zitten. We hebben niet kunnen vaststellen of het om dezelfde Cockatoo ging.

Torrens buiten het centrum

ADELAIDE

Adelaide is de hoofdstad van de Australische deelstaat Zuid-Australië. De stad ligt aan de Golf St. Vincent, aan de zuidkust van Australië. Ze telt 1.291.666 inwoners (2013) en is daarmee de vijfde stad in Australië. Adelaide werd in 1836 gesticht en is genoemd naar Adelheid van Saksen-Meiningen (Queen Adelaide), de gemalin van de toen regerende Engelse koning Willem IV.

Adelaide staat wel bekend als de 'City of Churches' vanwege de vele kerken die de stad telt. Een andere veelgebruikte benaming is "the 20 minute city", dit vanwege de goede bereikbaarheid van vrijwel alle plekken in en zelfs buiten de stad. Zo ben je (buiten de spits) met de auto binnen 20 minuten vanuit het CBD (Central Business District) bij het strand, in de Adelaide Hills of in McLaren Vale. Dit is voor een groot deel te danken aan Kolonel William Light. Hij ontwierp de stad als een raster met brede boulevards, omgeven door parken. Vanuit het CBD wordt het verkeer via een aantal hoofdwegen de buitenwijken ingeleid.

Rondom Adelaide liggen belangrijke wijngebieden, waaronder Barossa Valley. Adelaide is mede beroemd om het 'Festival of Arts'. Het festival wordt sinds 1960 elk even jaar gehouden en behoort tot de grootste ter wereld. Verschillende vormen van kunst komen er aan bod. (bron Wikipedia)

De Koninklijke Lepelaar en de stijlvolle Australische Steltkluut.

Royal Spoonbill

Vandaag, maandag 21 oktober 2014 werd het 37 graden. Geen weer om voor lange tijd buiten te lopen in de natuur.
Dus in de morgen op pad, op weg naar het Greensfield Wetland, net buiten de stad Adelaide.
Een gemaakt wetland, een beetje te vergelijken met de Groene Jonker. Die vergelijking gaat zeker op voor een aantal soorten (water)vogels, de Meerkoet, Waterhoen, Dodaars, Spreeuwen en Puttertjes.

In 2012 zijn Riet en ik er ook geweest en zagen toen diverse leuke vogels. Dus zoals toen loop ik eerst naar het naast het Wetland gelegen café om de sleutel te halen van het hek, maar dat was niet meer nodig. Het park is nog wel voorzien van een hek, maar niet meer afgesloten.

Kijkhut Greensfield Wetland

Bij binnenkomst als eerste naar de kijkhut. Jammer dat ze de openingen verkeerd hebben neergezet. Te hoog of te laag. Maar goed de eerste blik was geweldig. Een stel Black-winged Stilt liep te foerageren langs de waterkant.

 Black-winged Stilt 

 Black-winged Stilt 

 Black-winged Stilt 

 Black-winged Stilt 

Een beter vergelijk met de Waverhoek of Groene Jonker is er haast niet. Marianne echt geweldig. Ik had gehoopt op een worm, maar het bleef bij waterdruppels aan de snavel. Dus kijken en foto’s maken. 

 Black-winged Stilt 

 Black-winged Stilt 

Valt er tijdens het fotograferen zo maar een Royal Spoonbill in beeld.
De uitdrukking in Australie voor, als je twee dingen tegelijk weet te doen : To kill two birds with one stone. (ofwel twee vliegen in  één klap). Nu dat was ik niet van plan, wel om de lepelaar en de kluut in één beeld te vangen.   

Royal Spoonbill
Twee mooie soorten

Royal Spoonbill
Mooie kuif en gele wenkbrauwen

Royal Spoonbill

Royal Spoonbill

De Royal Spoonbill is een grote witte vogel met een zwarte lepel. Vlak daarnaast staat er plotseling een andere Koninklijke Lepelaar, al mooi uitgedost voor de komende broedtijd.

Royal Spoonbill

Royal Spoonbill

Royal Spoonbill

Royal Spoonbill

De dag is bij deze al geslaagd. Al snel werd het te warm en bovendien raakte ik in mijn enthousiasme de rest van ons groepje kwijt. Maar alles kwam toch nog goed en de ochtend afgesloten bij het naast gelegen cafe met een long black en iets lekkers er bij.

ROYAL SPOONBILL

Royal Spoonbill

De Koninklijke Lepelaar is een grote witte watervogel met zwarte, spatelvormige (lepelvormige) bek, gezichtshuid, en poten. Tijdens het broedseizoen, het heeft een kenmerkende kam (achterkant van het hoofd of de nek), die kan worden tot 20 cm lang bij mannelijke vogels (meestal korter bij vrouwen). De gezichtshuid is zwart met een gele vlek boven het oog en een rode vlek in het midden van het voorhoofd, vóór de kam veren. De Koninklijke Lepelaar wordt het vaakst gezien als hij loopt te foerageren in ondiep water om voedsel te vinden.

Door hun grote lepelvormige bekken zijn ze eenvoudig te onderscheiden van alle andere watervogels. Met zijn zwarte gezicht, snavel en poten onderscheiden de Koninklijke Lepelaar zich van det iets grotere Yellow-billed Spoonbill , die een gele snavel en poten heeft.

De Koninklijke Lepelaar komt voor in het oostelijke en noordelijke vasteland van Australië. Van de Kimberley in Western Australia, in het noorden en tot Queensland, New South Wales en Victoria, naar zuid-oostelijk Zuid-Australië.
De Royal Spoonbill komt ook voor in Nieuw-Zeeland, Indonesië, Papoea-Nieuw-Guinea en op sommige van de zuidwestelijke Pacific eilanden.

De Koninklijke Lepelaar is gevonden in ondiep zoet-en zoutwater wetlands, slikken en natte graslanden. Zowel vaste als tijdelijke binnenwateren worden gebruikt wanneer beschikbaar in de droge zone. Zal ook gebruik maken van kunstmatige wetlands zoals riolering lagunes, saltfields, dammen en reservoirs.

De Koninklijke Lepelaar voedt zich voornamelijk met vis, garnalen, andere schaaldieren en waterinsecten. Gezien de lengte van de snavel gaat de voorkeur uit naar water van ongeveer 40 cm diep.

De spatelvormige snavel heeft veel papillen, aan de binnenkant van de lepel, zodat de vogel de prooidieren kan voelen zelfs in troebel water en bij dag of nacht.

Minimum Afmetingen: 74cm Maximale grootte: 81cm
Broedseizoen: oktober-maart
 ( bron: http://www.birdsinbackyards.net)

Mount Lofty botanische tuin.

botanische tuin

Het is voorjaar in Adelaide en naast de vele jonge vogeltjes, staan ook de planten in het teken van het voorjaar. Overal groeit en bloeit het.
Een mooie plaats om dit goed te kunnen waarnemen is natuurlijk de botanische tuin.
Nu zijn er twee botanische tuinen in Adelaide. De eerste midden in de stad en de tweede boven op Mount Lofty.

Via een slinger weg gaat de weg door de Hills naar boven en vanzelfsprekend later ook weer naar beneden. Jammer dat er onderweg geen gelegenheid is om te stoppen. De veiligheid van de weg laat dit niet toe. Ja dan is het wel leuk om in het voorbij rijden de Koala’s te zien, maar om ze vervolgens nog eens rustig te bekijken is er niet bij. Dus tijdens het rijden regelmatig de opmerking ‘daar zit er weer een Koala ‘. Maar oké, je kan niet alles hebben.

Boven op de Hills liggen dus de botanische tuinen. De zon schijnt en het is mooi weer om te lopen. De rododendrons staan vol op in bloei en ook andere planten en bloemen laten zich van hun mooie kant zien.

Dus dit keer geen vogeltjes, maar gewoon mooie kleurenfoto’s, om de thuis blijvers, die inmiddels in de herfstsferen verkeren een beetje op te vrolijken. 

Adelaide Hills

De Adelaide Hills behoorden tot de eerste gebieden van Zuid-Australië die door Europese kolonisten werden bewoond. Een aantal steden in de heuvels begonnen als Duitse nederzettingen; Hahndorf en Lobethal zijn twee bekende voorbeelden. Afstammelingen van deze eerste kolonisten van Duitse afkomst wonen nog steeds in het gebied.
Voor de meeste inwoners van Adelaide is een rit door de heuvels een populair tijdverdrijf.
De stad Adelaide zit ingeklemd tussen het water en de Hills en heeft in totaal een lengte van 90 kilometer (56 mijl van noord naar zuid).
De Adelaide Hills zijn onderdeel van de Mount Lofty Ranges, ten oosten van de stad Adelaide in de staat South Australia. Mount Lofty ligt ongeveer 700 meter boven de zeespiegel. (bron Wikipedia)

Bijna 6000 km verder

Afstanden

Vandaag 1 oktober de laatste paar honderd kilometer richting Adelaide, de thuisbasis voor de komende maand.

Lang, recht, leeg

Vanaf de start begin september 2014 in Cairns hebben we zo ongeveer 6000 kilometers afgelegd in Australië. De rit van Cairns naar Adelaide is zo’n 3500 kilometers. De rest van de kilometers zijn gemaakt met tussendoor ritjes. En ook een tussendoor ritje kan al snel oplopen tot een paar 100 kilometers.

Groot, breed, zwaar, indrukwekkend

We hebben aan zee gelopen, we zijn in de bergen geweest, hebben gewandeld in de Outback en gewinkeld in de stad. 

Er wordt aan de wegen gewerkt 

Het was soms boven de 30 graden. Af en toe viel er wat regen in de bergen. ’s Nachts was een extra deken wel lekker. Van blote voeten tot warme sokken en schoenen.

In het donkere regenwoud geklommen en gewandeld en uitgekeken over de eindeloze dorre vlakten of rijk bloeiende vlakten.

Kangoeroes, emu’s, koeien, schapen, geiten, varkens, paarden en ezels langs de weg. Jammer ook veel kangoeroes als verkeersslachtoffers, maar dat leverde weer heel veel roofvogels op langs en boven de weg. Een aantal leuke vogels gezien en op de foto gezet.

Nieuw Holland Honeyeater

Silvereye

Veilig aangekomen in Adelaide, de vogels zitten weer in het badje in de tuin.
Direct een bezoekje gebracht aan mijn ‘oude‘ zus Joke.

Trots op mijn oudste zus, die ondanks de pijn die ze heeft en de beperkte lichamelijke bewegingsruimte, nog zo genieten kan. 

zus Joke

Ik ben blij dat ik na twee jaar mijn zus weer zie en mijn zus is blij dat ze Riet en mij weer ziet.
We zullen de komende weken Joke nog regelmatig zien. In Waarina Home waar ze woont of bij Pieter en Hanny thuis.
En het gaat zeker lukken, dat ze samen met ons en haar kinderen, half oktober 2014 nog een tocht gaat maken met de houseboat over de Murrayriver.