Een hele klim

Vroeg op, lunchpakket mee, om een wandeling te maken over de Kings Canyon. We deden dit tien jaar geleden ook, maar toen startte we later en was het te warm en kwamen we zonder water te zitten.

de klim, Kings Canyon

Dit keer goed voorbereid.
Op tijd begonnen en voldoende water meegenomen.
Daarnaast zat het weer mee en was het gedeeltelijk bewolkt.
Dus de temperatuur bleef hangen op zo’n 30 graden.
Alle tijd genomen om Kings Canyon te beklimmen en er overheen te lopen en natuurlijk foto’s te maken.

hoogte vrees?

Hoogtevrees is misschien een te groot woord, maar dezelfde foto als tien jaar geleden wilde ik toch niet maken. Riet en Jenny op de rand van de canyon. Is niet goed voor mijn maag. Pieter ging nog wel even op het topje staan.

Het blijft een spektakel om daar te mogen lopen. Kings Canyon bestaat uit in lagen opgebouwde bergen ( of heuvels). Volgens mij iets lager dan Ayers Rock. Maar het blijft een behoorlijke klim en over de Canyon is het ook een voortdurend klimmen en dalen.

op het randje

Relax hebben we de berg over gelopen. Flink wat foto’s gemaakt en goed rond gekeken. Tijdens het lopen komt daar niets van, omdat constant moet kijken waar je je voeten neer kan zetten. Zo relax, dat een gids, die naar onze starttijd vroeg ,zei, ja inderdaad hebben jullie er lang over gedaan.

ver gezicht van de Canyon

alleen midden op de Canyon

klimmen en dalen, trapje op, trapje af

midden op staan twee mensen

Er was nog genoeg tijd over, en ook het weer werkte goed mee, dat we nog een  wandelingetje tussen de bergen hebben gemaakt. Verder op zoek geweest naar de vogels. Zag vandaag de Spinifex Pigeon,  een mooi gekleurde duif met een kuifje en de Hooded Robin. Van de Robins heb ik inmiddels een hele verzamling.

Spinifex pigeon

Hooded robin met bidsprinkhaan

Kortom was een mooie dag met goed rustig weer, ofwel niet te warm, hooguit 30 plus.

grappig beestje

Genieten van de avondzon en koelte

Zonsondergang

In de tent

Tenthuis Kings Creek

Vanmorgen de boel weer ingepakt bij Yulara, om op weg te gaan naar Kings Creek Station.

Ik had een internetkaart gekocht, maar niet geheel opgebruikt. Dus maar even langs het kampeerveld gelopen om te kijken of iemand het gebruiken kon. Buiten Yulara werkt het kaartje niet. Een Japanse jongen zat achter zijn computer, dus het hem aangeboden. Nou, nee, niet nodig. Ja maar je mag het voor niks hebben. Nu dat veranderde de zaak. Dank je wel en Merry Christmas.

Mt Conner

Een weg door de natuur

Het rode zand

Een dikke twee honderd kilometer rijden  langs een andere vegetatie. Meer deserts-oaks. Ook hier veel  groen, omdat het zo’n nat jaar is. Wel veel plaatsen waar een bosbrand is geweest. Maar de natuur doet zijn best om terug te komen en onder de verbrande struiken komen de bloemen tevoorschijn.

Desert Oaks

Kings Creek Station is een bekend terrein voor ons, in 2000 zijn we hier ook geweest met Jenny en Peter en Pieter Lammersma. Toen in een tent. Nu in een tenthuisje met een fan en verlichting.

Bosbrand en herstel met bloemen

Was wel 36 graden toen we aankwamen, maar in de avond koelde het goed af. Ondanks dat we geen airco hadden, was het goed slapen. Alle ramen ( voor zover je van ramen kunt spreken, ritsen) open voor een frisse wind. In de nacht regende het zelfs even.

De spullen weer uitgepakt en na de lunch en een rust pauze , richting Kings Canyon  om de weg alvast een beetje te verkennen en een wandeling te maken naar een spring bij de rotsen.

Major Mitchell's Cockatoo

De Major Mitchell’s Cockatoo die we onderweg tegen kwamen. Lijkt veel op de Galah, maar is veel mooier, zeker als hij de kam opzet, wit met rood/oranje strepen.

Ook de Cockatoo weet zijn hoof koel te houden

De bonus van de dag was een leguaan, van ruim een meter, die rond liep op de camping.

Leguaan

Leguaan van plm 1 meter

Een beetje Kerst

Toch een kleine kerstversiering

Het is eerste kerstdag. Niet in de sneeuw, maar in de volle zon bij 40 graden plus. De Galahs ( een papegaai,) die normaal schreeuwend heen- en weer vliegen, zitten nu met hun vleugels wijd en geven alleen maar een schor geluidje. Leen wat jullie tekort kwamen, krijgen wij in overvloed, warm weer. Was misschien wel te warm voor jullie. (en voor ons).

De Olga's

Vanmorgen om vijf uur opgestaan om naar de zonsopkomst bij de Olga’s te gaan kijken. Onderweg natuurlijk geluisterd naar de kerst-CD's. Het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior klonk weer in het midden van Australie. Wel bijzonder om ook 'Leise rieselt der schnee' te horen in deze omgeving. Buiten een lekkere temperatuur van rond de 20 graden. Bij aankomst, een half uurtje later, was de temperatuur inmiddels opgelopen naar 29 graden.

Ayers Rock bij opkomende zon

Met een aantal vroeg-opstanders, op een rijtje, met camera’s, op een platform, naar de Olga’s gekeken, terwijl de zon achter ons rug tevoorschijn kwam. De bedoeling is om de kleurwisseling op de bergen vast te leggen. Al met al was dit niet zo spectaculair, als de zonsondergang bij Ayers Rock.
Een kijkster vroeg mij om haar samen met haar vriend op de foto te zetten en gaf me een iphone. Zo'n modern ding. Ik heb nog een telefoon waarmee je kunt bellen. Natuurlijk hield ik dat ding met de verkeerde kant vast. Maar goed uiteindelijk lukte het toch om een foto van hen te maken.

Nadat iedereen het gezien had en op weg ging om het volgende te bekijken, hebben wij ons kerstonbijt genuttigd  op het platform, met uitzicht op de Olga’s. Krentenbrood, ham, kaas, gekookt eitje en Juice d’orange .

Vervolgens nog een kleine wandeling bij beide rotsen en  terug naar de airco.

Even rust na de wandeling

Hanny ik heb een probleem. Ik weet dat Australiërs met blote voeten in sandalen lopen. Ik doe dat nu ook, maar volgens mij blijf ik een Nederlander. Ik heb dan wel geen sokken meer aan, maar omdat ik afgelopen weken met schoenen aan in de zon gelopen heb, loop ik nu met bruine benen en met witte voeten in sandalen. Eigenlijk ook geen gezicht. Hanny wat moet ik nu doen ? Toch maar weer sokken aan om mijn witte voeten te verbergen.

Skypen met de tweeling van Tim

De rest van de dag in rust en binnen doorgebracht. Lezen, slapen en Skypen met de kleinkinderen. Nog even naar buiten geweest en wat vogels op de foto gezet . Erg veel zin om weg te vliegen hadden ze niet en zelfs de konijnen namen niet de moeite om weg te lopen.

De middag afgesloten met een eenvoudige doch voedzame maaltijd ( macaroni)

Morgen vertrekken we richting Kings Canyon.
Mogelijk dat het eerst volgende bericht pas verschijnt als we weer terug zijn in Perth op 2 januari 2012

De Olga's

De Olga's van een afstand

Half zes op, om in de koelte een wandeling te kunnen maken bij de Olga’s, een gebergte vlakbij Uluru. De Olga’s worden ook wel  Kata Tjuta genoemd.

Hoe de  Olga’s aan hun naam komen is mij niet bekend, maar ik kan er wel na raden

Rond half zeven, na zo’n vijftig kilometer rijden, waren we bij de Olga’s, inmiddels was de temperatuur al opgelopen tot  29 graden.

Niets voor niets staan er waarschuwingsborden om voorzichtig  te zijn bij extreem warm weer.

De wandeling heette Valley of the winds. De start was uit de zon en er stond inderdaad een fris windje. Een prachtige wandeling tussen de grote ronde rotsen met veel variatie. Een gedeelte klimmen, soms vlak, dan weer dalen, verschillende soorten ondergrond en mooie groene oases. Zelfs verschillende vogels gezien.

Om half tien waren we terug bij de auto. De waterflessen waren inmiddels leeg en de temperatuur gestegen tot 35 graden.

Foto's zeggen meer dan een verhaal, dus hierbij enkele beelden.

water en groen, tussen de bergen

klimmen

uitzicht op de vallei

wat zijn we klein tussen de bergen

Besloten om de rest van de dag niet onnodig de zon en de hitte op te zoeken. Een beetje bijslapen van het vroege opstaan, een spelletje, boek lezen en computeren.

dromedaris

Op weg naar het huisje kwamen in het wild twee groepen met kamelen tegen. Eigenlijk heten het geen kamelen, maar zijn het dromedarissen.

Kerstavond naar het centrale park bij het winkel centrum voor de Ayers Rock Resort Christmas Carols. Een lekkere temperatuur om in de avond, in de korte broek, buiten te zitten en te luisteren naar kerstliederen.

Little drummer boy

Naast de bekende kerstliederen ook een aantal Australische kerstliederen. Maar het is wel vreemd om midden in de zomer bij warm weer ‘Let it snow” te horen zingen.

De zangers en zangeressen waren medewerkers van het resort, maar waren stuk voor stuk goede zangers cq zangeressen.

De toeschouwers waren voornamelijk medewerkers van het resort met hun familie. Vandaar dat er ook veel kinderen waren en dan hoort natuurlijk bij zo’n gebeuren, ook Santa aanwezig te zijn.

Santa

Wel, Santa kwam aan rijden op een dromedaris, compleet met lichtjes aan het zadel.