Posts tonen met het label wilgen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wilgen. Alle posts tonen

zaterdag 17 november 2018

Houtsnip en houtsnippers

Houtsnip

Houtsnip en houtsnippers, een mooie combinatie.
Om zes uur op de fiets richting  het griend om de netten voor een ochtendje vogels ringen open te zetten. Het is nog fris en op het gras ligt een laag rijp. Er was dus een klein beetje vorst vannacht of in de vroege ochtend.

Ringen en meten, vleugel, poot, snavel, gewicht
Heel voorzichtig kleurt de lucht. De zon verraadt zijn komst en komt even later als een ronde bol tevoorschijn. Scheelt direct in temperatuur.
De eerst controle ronde van de netten kan ik nog met Tijs meelopen voordat ik naar de vrijwilligersklus ga. 

Houtsnip
Een Winterkoninkje is het eerste vogeltje dat ik tegenkom. Zag het vogeltje het net invliegen, waardoor hij zich makkelijk liet pakken.

Houtsnip
Verderop pak ik een Merel, Zanglijster en Koperwiek, alle drie in hetzelfde net, en stop ze tijdelijk alle drie in een eigen zak. Tot slot nog een goudhaantje en dan terug naar de ringplek, waar Tim al terug is met een Houtsnip, een voor ons, een niet alledaagse soort.

Houtsnip
Natuurlijk de Houtsnip op de foto, voordat ik door ga naar de vrijwilligersgroep van Natuurmonumenten. 

De zon komt er aan
Een flinke groep onder leiding van Henk. 
In het kantoor, onder de koffie, worden de taken verdeeld. 

Chef aan het werk

Knippen en opbinden

De jeugd kan weer door de tunnel
Een groep naar de wilgentunnel, om die weer zichtbaar te maken. Een groep naar het fietspad tussen Vleuten en Maarssenbroek, om wilgen om en om te knotten. Een groepje gaat naar het weiland naast de eendenkooi om daar enkele wilgen te knotten.

Fietspad

Knotten

En knotten

Niet daar
Met de laatste ga ik mee, omdat Henk de toezegging gedaan had, dat ze ook even bij het vogel ringen mochten kijken. Aangezien ik daar net vandaan kwam, logisch dat ik ze de weg wijs en ook wat bijzonderheden kan vertellen tijdens de wandeling langs de netten. De merel, die we passeren, pak ik direct even mee.
Op de ringplek is Tijs aan het ringen. Tijdens het werk geeft hij uitleg over methode en doel van het ringen. Goudhaantje en Vuurgoudhaantje, die tijdens het gesprek van een ring worden voorzien gaan op de foto.

Vuurgoudhaantje
Leuk zo’n tussendoortje, maar er is meer te doen. Er moet gewerkt worden en dat wordt wilgen knotten. Flink zagen en knippen. Om en om worden de bomen gekort. De takken worden netjes langs het fietspad gelegd.

De laatste tak

Voor de hakselaar
En de houtsnippers ? Die zijn er van de week, als de hakselaar langs komt, om het geknotte hout door de machine te laten vermalen.

zaterdag 18 februari 2017

Knippen, zagen, sjouwen en nog meer

op weg naar Natuurmonumenten
De derde zaterdag van de maand. Onderweg weg naar Haarzuilens is er weinig te zien. Een dikke mist houdt het zichtveld beperkt. Ik dacht vooraf nog even op zoek te gaan naar de Kleine Burgemeester, maar dat kon ik wel vergeten. De Torenvalk, die op zijn kast zit, herken ik aan zijn silhouet.

Torenvalk
Een groep van bijna 25 vrijwilligers verzamelen zich in het gebouw van Natuurmonumenten. Henk en Roy zetten na de koffie de werkzaamheden uit.
De groep splitst zich op en gaat aan het werk in de natuur. Zelf ga ik mee richting de griend.



Daar moeten nog enkele wilgen gekort worden. Roy heeft een wagen vol gereedschap bij zich.

Daarnaast is het de bedoeling om enkele vreemde bomen om te zagen. Exoten, bomen die hier niet thuis horen. Bomen met kleine blaadjes, maar die zitten er nu nog niet aan. Maar ze zijn te herkennen aan de stekels op de takken. 



Prachtig, ja dat is het gebied, mooie mos-partijen op het dode hout. Van de exotische bomen kunnen we er niet eentje terug vinden.

Even het hout opruimen

de houtwal


schoon
Door naar de griend om het achter gebleven hout op te ruimen en neer te leggen als houtwallen. De wilgen zijn geknot door een bedrijf dat de wilgentenen wel kan gebruiken, maar niet de dikste gedeelten van de wilgen. Die stukken moeten weg, omdat ze anders weer gaan uitlopen tot nieuw bomen. Die stukken hout mogen wij opruimen om er vervolgens een wal mee te bouwen. Een aardig klusje.



Rond koffie tijd terug richting kantoor. Onderweg kom ik nog een groepje tegen die opkomende struikjes aan het verwijderen waren.
Na de koffie roept Henk om hulp. Samen met een groep was hij al bezig in de grindbak. Ook daar moest nog geknot worden en wat hulp kon hij daar wel gebruiken.
Dus ook daar een wal aangelegd van geknot hout.





Als vogelaar ging het mij toch wel aan het hart dat al die mooie wilgen, waar de vogels lekker tussen kunnen zitten zingen en zo, zo maar tot de grond werden afgezaagd.




het werk zit er op
Maar onze Henk stelde me gerust. De takken vormden nu een barrière voor de schapen. Door deze voor de bomen, die niet worden omgezaagd op te stapelen, kunnen de schapen daar niet meer bij komen en kunnen de vogels daar naar harte lust foerageren en nestelen.
Na half maart mag er niet meer gezaagd worden in verband met het broedseizoen.