Samen sterk in de natuur

Nog even napraten,
Veld gemaaid, maaisel weg, palen in de grond, hekwerk staat

Natuurlijk missen we Tim, maar ook Henk kan het werk voor de vrijwilligers van Natuurmonumenten  uitzetten.

Vandaag terug naar het Wielrevelt om verder te gaan met de schapenweide .
Maaien, hooien, palen neerzetten en hekwerk plaatsen.

Klik op een foto voor een grotere weergave. De lightbox (fotostrip) werkt alleen met de browser FIREFOX.)

Ron is al druk bezig met het maaien van het veld. Met een zware maaier, waar alleen Ron van onze groep vrijwilligers mee mag werken.

Een deel van de mannen gaan de palen voor de omheining de grond in werken.
Een andere groep zorgt voor het wegwerken van het maaisel.
Een groep dames staan hun mannetje en gaan aan het werk met het plaatsen van de omheining.

De klus was te groot om in  één zaterdag klaar te krijgen, maar dat geeft niet.
De schapen gaan dit jaar niet meer dit veld op. Eerst nog omploegen en opnieuw inzaaien.
Dus volgende maand weer een dag actief op het Wielrevelt, liefst weer met een lekker zonnetje erbij.

werk uitzetten

hooien

hekwerk

palen zetten

pauze

hekwerk plaatsen

mooi leeg veld en strak hekwerk

Knippen, zagen, sjouwen en nog meer

op weg naar Natuurmonumenten

De derde zaterdag van de maand. Onderweg weg naar Haarzuilens is er weinig te zien. Een dikke mist houdt het zichtveld beperkt. Ik dacht vooraf nog even op zoek te gaan naar de Kleine Burgemeester, maar dat kon ik wel vergeten. De Torenvalk, die op zijn kast zit, herken ik aan zijn silhouet.

Torenvalk

Een groep van bijna 25 vrijwilligers verzamelen zich in het gebouw van Natuurmonumenten. Henk en Roy zetten na de koffie de werkzaamheden uit.

De groep splitst zich op en gaat aan het werk in de natuur. Zelf ga ik mee richting de griend.

Daar moeten nog enkele wilgen gekort worden. Roy heeft een wagen vol gereedschap bij zich.

Daarnaast is het de bedoeling om enkele vreemde bomen om te zagen. Exoten, bomen die hier niet thuis horen. Bomen met kleine blaadjes, maar die zitten er nu nog niet aan. Maar ze zijn te herkennen aan de stekels op de takken. 

Prachtig, ja dat is het gebied, mooie mos-partijen op het dode hout. Van de exotische bomen kunnen we er niet eentje terug vinden.

Even het hout opruimen

de houtwal

schoon

Door naar de griend om het achter gebleven hout op te ruimen en neer te leggen als houtwallen. De wilgen zijn geknot door een bedrijf dat de wilgentenen wel kan gebruiken, maar niet de dikste gedeelten van de wilgen. Die stukken moeten weg, omdat ze anders weer gaan uitlopen tot nieuw bomen. Die stukken hout mogen wij opruimen om er vervolgens een wal mee te bouwen. Een aardig klusje.

Rond koffie tijd terug richting kantoor. Onderweg kom ik nog een groepje tegen die opkomende struikjes aan het verwijderen waren.

Na de koffie roept Henk om hulp. Samen met een groep was hij al bezig in de grindbak. Ook daar moest nog geknot worden en wat hulp kon hij daar wel gebruiken.
Dus ook daar een wal aangelegd van geknot hout.

Als vogelaar ging het mij toch wel aan het hart dat al die mooie wilgen, waar de vogels lekker tussen kunnen zitten zingen en zo, zo maar tot de grond werden afgezaagd.

het werk zit er op

Maar onze Henk stelde me gerust. De takken vormden nu een barrière voor de schapen. Door deze voor de bomen, die niet worden omgezaagd op te stapelen, kunnen de schapen daar niet meer bij komen en kunnen de vogels daar naar harte lust foerageren en nestelen.
Na half maart mag er niet meer gezaagd worden in verband met het broedseizoen.