Posts tonen met het label maria. Alle posts tonen
Posts tonen met het label maria. Alle posts tonen

maandag 26 mei 2014

Turen in de verte


Kees
Waarom lopen al die vogelaars met van die grote lenzen op de camera’s, telescopen en verrekijkers ?
Het vreemde is, dat de vogels van rust houden en dus graag achter in de plas zitten.

Eigenlijk ook weer niet zo gek, als je al die vreemde figuren, druk pratend door jouw landschap ziet trekken, met die vreselijke voorwerpen om de nek, in de hand of hangend op de rug. Meestal zijn die voorwerpen ook nog voorzien van een aantal lange uitschuifbare poten.  Dus alle reden om flink op je hoede te zijn en als het even kan je te verstoppen.

Gelukkig laten niet alle vogels zich af schrikken en blijven stug doorzingen in de toppen van het riet, zodat je er toch nog een plaatje van kan maken.

Maria, Marianne & Kees

 Afgelopen weekend samen met Maria en Riet op pad, op zoek naar de Grote karekiet langs de plas De Zwaan. Maria’s broer, Frans van Antwerpen kwam ook even langs bij de plas.
Onderweg gaf Maria nog even een geluidshow. Ze had het geluid van de Grote Karekiet beluisterd. En inderdaad het klopte. Direct bij de plas liet de Grote Karekiet zich luid, duidelijk en herkenbaar horen.
 
Tuinfluiter, zingend in de top
De Tuinfluiter was het er niet mee eens dat de Karekiet alle aandacht kreeg en zong nog harder vanuit het topje van een boom.
 
Rietgors

Vogelaars

Door naar de Groene Jonker, waar vanuit het riet de zang klonk van de Rietgors, Rietzanger, Blauwborst en Snor. Met wat geduld en geluk lukte het om er een aantal op de foto te zetten.

Jonge Blauwborst of Rietzanger

Weg vogels

Blauwborst

Marianne & Maria

Rietzanger

Rietzanger luid zingend

Even bijpraten

Knobbelzwaan, blijft leuk die jonkies

Meerkoet

Frans

Grote Karekiet

Grote Karekiet
En waar waren die grote toeters nu voor ? Voor de Zwarte Ibissen, Steltkluut en Roodhalsfuut, die met nog meer soorten zich ophielden achter op de plas. Geen foto’s voor op de blog. Een mager bewijsplaatje voor op waarneming.nl.


Het zonnetje scheen in de vroege ochtend, er was genoeg te zien en te horen en het was leuk om Marianne Wustenhoff en  Kees Janmaat tegen te komen.

woensdag 6 november 2013

Pierenwaaien verboden.


Er stond in IJmuiden zoveel wind, dat de rode vlag uithing en de toegang tot de pier was afgesloten. Dus uitwaaien langs het strand. Niet zo’n probleem bij aanlandige wind.
Pier IJmuiden - gesloten
Maar IJmuiden stond op het programma voor de Sneeuwgors en de Zwarte Roodstaart, die daar de afgelopen dagen gezien zijn. Samen met Riet en Maria opzoek naar deze mooie vogelsoorten.
 
Riet en Maria zien het vogeltje als eersten en voordat ik de camera goed en wel te pakken heb, is het vogeltje gevlogen. Balen, maar gelukkig zien we hem even later terug en krijgen we samen met enkele vogelaars ruimschoots de tijd om foto’s te maken. Mijn eerste Sneeuwgors, een nieuwe soort. Beter dan de dip gisteren, waarbij ik de Zwarte Ibis gemist heb.
Sneeuwgors







 
Aan de havenkant moet de Zwarte Roodstaart zitten. Een vogelaar heeft er twee in beeld op de stenen langs de waterkant van de haven. Een Torenvalk duikt richting de Zwarte Roodstaarten en de vogeltjes vliegen op. Precies de goede kant op voor een foto.
Zwarte Roodstaart

 
Verder is het rustig in IJmuiden. Enkele Zilvermeeuwen vechten om een visje. De Aalscholver droogt in de wind en de spreeuwen zitten uit de wind, aan de andere kant van de duinen.
Zilvermeeuw

Aalscholver

Spreeuw
Op weg naar huis begint het te regenen.
SNEEUWGORSLopend over het strand vliegt er opeens een groepje vogels met wittige vleugels op, zo kom je sneeuwgorzen in Nederland vaak tegen.
Sneeuwgorzen broeden in kale, rotsige gebieden in het noorden en komen naar Nederland toe om te overwinteren. Je vindt ze dan vooral aan de kust, foeragerend in een groepje op het strand of ander open terrein. Als ze vliegen vallen gelijk de witte vlekken op de vleugels op en weet je gelijk dat het sneeuwgorzen zijn.
HerkenningGrote witte vlakken op de bovenvleugels en staart. Foerageert in groepen en is niet schuw.
Mannetjes in broedkleed zijn geheel wit met een zwarte rug en mantel.
Vrouwtjes hebben 's zomers nog wat bruine tekening op de kop.
In de winter zien alle vogels hetzelfde eruit met rossige geelbruine tint op de kop, zijborst en rug, de mantel en rug zijn geelbruin met zwarte strepen. De bovenvleugels zijn wit met zwarte uiteinden. Vrouwtjes en onvolwassen vogels hebben minder wit op de bovenvleugels.
Formaat/ lengte15,5 - 18 cm
Snavel 's winter een kleine, gelige snavel met donkere punt, 's zomers een geheel donkere snavel
Poten donker  (bron: Vogelbescherming)