Het dak er af

toeters en bellen

Tijdens een wandelingetje bij het Gagelbos, klonken er overal toeters en bellen. Even later werd duidelijk waarom. Een flinke kop-staart botsing. De hele Karl Markdreef was afgezet en via de Gageldijk passeerde ik het ongeval.

Nu had ik ‘toevallig’ mijn camera bij me, dus maar een paar plaatjes geschoten.

Bijschrift toevoegen

 Niet tegen een GGD broeder zeggen dat je nekklachten hebt. Voordat je het weet, gaat het dak eraf. Zonde van zo'n mooie Lancia.

Oppassen ?

Stoere Dennis

Appeltje eitje, noemen we dat. Dennis heeft net zijn voeding gehad en opa mag een uurtje oppassen of opletten.

Dennis lag lekker te slapen en opa kon rustig naar de marathon schaatsen kijken. Op het moment dat hij zich begon te roeren, kwam net mama weer thuis. Wat wil je nog meer. Echt een appeltje eitje, ofwel men noemt het oppassen.

Julia

Annemarie had Julia van de crèche gehaald en dus Juul ook maar even op de foto gezet.

Dennis was blij dat zijn moeder er weer was.

Op de vleugels

Het was al een hele tijd geleden, dat we bij de Haarrijnseplas waren wezen kijken. Er is veel veranderd. Nieuwe wandel- en fietspaden. Maisvelden omgetoverd tot grasvelden en nieuwe boom aanplant. Maar goed daar gingen we niet voor.

We gingen voor de vogels en het was beestachtig druk in een boven de plas. Duizenden ganzen in alle soorten vlogen af- en aan. Een spektakel om te zien.

Brandgans

Grauwe gans

Kolgans

Grote Canadese gans

Nijlgans

Heel, veel ganzen

Daarnaast zat de plas vol met vooral smienten, maar ook kuifeenden, tafeleenden, krakeenden, wilde eenden, knobbelzwanen, nonnetjes, brilduikers en wintertalingen waren er te zien.

Was weer een feestje om daar in de sneeuw te lopen.

Maar ook de hazen renden door de sneeuw

Spiegelbeeld

Midden in Vleuten voor de Hervormde kerk staat sinds kort een prachtig, twee meter hoge glimmende appel.

Wat de betekenis er van is, weet ik niet, maar het glimt als een spiegel. En wat is er dan niet leuker om met de sneeuw een foto te maken. Natuurlijk in spiegelbeeld.

Voor de duidelijkheid het spiegelbeeld ook maar goed neer gezet.

Sneeuw

Klaar voor een uitruk ?

Het is nog steeds koud. Ook overdag vriest het enkele graden en er komt sneeuw. Toch de deur uit voor een vergadering van het politiekoor en vervolgens de wekelijkse repetitie. Net als ik de deur uit ga, begint het te sneeuwen.

A2 tunnel

Op weg naar Utrecht voor het eerst door de nieuwe tunnel, die vorig weekend is open gegaan. Een mooie weg geworden. Direct na de tunnel neem ik de afslag Papendorp, richting bureau Marco Polo.

 
Tijdens de repetitie begint het harder te sneeuwen en enkele zangers, die verder weg moeten, beginnen onrustig op hun stoelen te schuiven. Besloten wordt om de repetitie in te korten, zodat iedereen op tijd thuis kan zijn. Nu is de vraag of dat gelukt is. Rondom Utrecht stonden in totaal 500 kilometer file.

Glibberen

Waar zijn ze gebleven ?



de Groene Jonker

Het zonnetje schijnt, maar het is flink koud lopend in de wind. Na het boodschappen doen toch naar buiten. Op het programma staan de Groene Jonker en Waverveen. Beiden gebieden goed voor veel ganzen, eenden en andere watervogels.


verdwaalde Meerkoet

Eerst naar de Groene Jonker. Over de dijk, kijkend naar de Jonker, zien we alleen riet en bevroren water, ofwel ijs. Tijdens de wandeling, is er alleen stilte om ons heen. Een paar overvliegende knobbelzwanen en in de verte, waar we natuurlijk niet kunnen komen, is nog een open plek waar de vogels zich ophopen. Behalve prachtige beelden, geen succes.

de Groene Jonker

Op naar Waverveen. Hoe zal het daar zijn ? Vlak bij Waverveen zien we veel auto’s, geparkeerd nabij de ingang van het natuurgebied. Zou er iets bijzonders te zien zijn ?
Nu iets bijzonders was er wel. Schaatsers op het ijs, maar geen vogel te bekennen.

Waverveen

Op de terug weg naar huis, dan maar even langs het Oortjespad. Toch nog een Koperwiek op de foto weten te zetten. De winst van vandaag een frisse neus.

Een antwoord op mijn vraag heb ik overigens niet.

Koud hè

Winter

Maria, gaan we nog naar buiten in deze kou ? Natuurlijk wel, maar wat was het koud, een snijdende wind die de gevoelstemperatuur op minimaal min tien graden zette.

Grote Zilverreigers

Eerst even langs Kockengen, wie weet zittie er. Niet dus, door richting Mijdrecht op zoek naar de Roodhalsgans. Bij het Oortjespad zien we op de plas een groot aantal Zilverreigers. Toch even kijken. Eventjes maar. De grond kraakt onder de voeten en de wind staat pal in het gezicht. De plas blijkt vol te zitten met Smienten en langs de kant staan zo’n zestig Grote Zilverreigers. Geweldig om de Smienten, gewaarschuwd door ons krakend geluid, op de vleugels te zien gaan.

Smienten

Buiten de plas ontdekken we de Goudvink. De moeite waard om, in de auto, op zijn terugkomst te wachten. Een prachtige Vink, met zijn zwarte kop en rode borst. Het Roodborstje nemen we ook maar mee op de foto.

Goudvink

Roodborst

Chileense Smient

Mijdrecht en Wilnis leverde niets op. De meeste ganzen waren gevlogen of zaten te ver weg. Op de terugweg werden langs de waterkant gewezen op een Chileense Smient, die tussen de andere rondzwom.
Een nieuwe soort voor ons dus snel op de foto.

Nu zattie er wel, de Roerdomp. Deze keer deze vogel wel goed op de foto kunnen zetten. Zelfs nog een foto weten te maken van twee speciale vogels op één foto. De IJsvogel en de Roerdomp.

Roerdomp

Omdat het nu echt winter is, nog enkele winterse beelden.

Wilde eenden

Knobbelzwaan

Smient ( vrouwtje)

Koud hè