Passend in het verhaal.

Tamarinde

Woensdag 11 december 2019 Huize Tamarinde Neckardreef 6, 3562 CN Utrecht
Het kerst verhaal gaat dit keer over een harpspeler, die erg gehecht is aan zijn vrouw, kinderen en zijn hondje.

Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior

Vanavond zongen wij in Tamarinde in Utrecht. Al weer ons derde kerstconcert, met de bekende kerstliederen en het kerstverhaal van de harpspeler.

Het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior bezoekt in deze periode al jaren huize Tamarinde. De bewoners kennen ons en wij kennen de bewoners.

solist Ruud Boers

Een bewoonster had vorig jaar een robot kat. Even over zijn kopje aaien en de kat begon te miauwen. En natuurlijk kreeg die kat ook tijdens het concert heel veel aaien over de kop.

Maar, dit jaar was de kat ingeruild voor een hondje zonder technische toestanden. Aaien kon wel, maar geen geblaf als gevolg.

Excelsior was met 21 zangers aanwezig. Jammer dat enkele zangers wegens ziekten niet aanwezig kunnen zijn tijdens de kerstconcerten reeks.

Ook de koormeester ligt met gebroken ribben in het ziekenhuis. Ruud Boers is gelukkig een goede vervanger van Hen en zet de zangers in het gelid.

Marjan Fey

Jammer dat we de oude zaal al een aantal jaren kwijt zijn en nu moeten zingen in de hal. Wel met een avond concert het voordeel dat er niet gelopen wordt door de hal.

Michel, ook onder een te lange broek horen zwarte sokken !!
En de chocolaatjes bewaar ik voor de eerste repetitie in het nieuwe jaar.

Kerst in Tamarinde

Nieuw Tamarinde

De slogan is:
Bed, Bad, en Brood, voor de mensen die dit hard nodig hebben.
Nieuw Tamarinde geeft ze :
Een Bed, een Huis en Liefde, volgens de symbolen op de gevel van het gebouw.

Nieuw Tamarinde

In ieder geval gaven de mensen van de activiteitencommissie hen veel aandacht, liefde en zorg tijdens ons optreden. 

Ook hier de vraag, hoeveel jaren wij al met ons Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior komen zingen. Volgens mijn papieren, zeker al meer dan dertig jaar.
De zangers weten ondertussen wel de weg en hebben in het gebouw hun eigen 'ophoudruimte'.

de stemmen losmaken voor het concert

Inmiddels is er veel veranderd  na de overgang van Tamarinde naar Nieuw Tamarinde.

Het Tamarinde had een groot restaurant, met veel licht ven ruimte.
Ook de bewoners die bedlegerig waren, werden met bed en al het restaurant ingereden.

Bert is weer de man om Excelsior te presenteren

Het restaurant is nu in een andere vleugel en is te klein voor een kerstconcert.
In plaats daarvan zingen we nu in de centrale hal.
Als ik heel eerlijk mag zijn, niet zo sfeervol als in Oud Tamarinde.
Daarnaast verdwijnt het geluid in de ruimte en is het voor de zangers hard werken om er een mooi concert van te maken.

Marjan heeft de map geruild voor een digi-dinges

Ook dit jaar weer veel bewoners, die vorig jaar ook bij ons concert aanwezig waren.

De mevrouw die de bloemen overhandigt aan dirigent en pianiste, is weer een jaartje ouder en is nu 102 jaren oud. 

De man die vorig jaar, zo enthousiast was en luid kon lachen, is inmiddels rustiger geworden.

De mevrouw met de poes, heeft er een hondje bij en is veel onrustiger geworden en loopt af en toe achter haar rollator even weg.
Wel zingt ze mee en het valt ook Michel op dat ze nog redelijk op toon is.
Haar poes, op batterijen, miauwt als deze geaaid wordt.

Het kerstverhaal

Tussen de liederen door werd ook hier het verhaal van de fluit  van de Herdersjongen verteld.

De stemmen binnen het koor waren goed verdeeld, maar het zou fijn zijn als de grieppatiënten, de komende drie concerten weer aanwezig kunnen zijn.

ook de zaal zong mee

 

Herman, fijn dat je er was.

Klik op een foto voor een grotere weergave.
De lightbox (fotostrip) werkt alleen met de browser FIREFOX.)

Achter de pilaren

Ik ben er wel, maar sta even achter de pilaar

Vroeger had Tamarinde een prachtige zaal. Hoog, licht en lekker ruim.
Ja, toen kwam de nieuwbouw en moest die zaal het veld ruimen.

Excelsior staat klaar om te gaan zingen

Bert Landman praat de muziek aan elkaar

In plaats daarvan kwam er een ruime hal.
En nu is een hal niet echt ingedeeld om als decor voor een koor te dienen en ook niet, om lekker te zingen van achter of zelfs achter een flinke dikke pilaar.

Maar goed het kan niet anders en de activiteitencommissie doen hun stinkende best om er toch nog iets moois van te maken. 

Even goed de stemmen los maken

Dat moet natuurlijk beloond worden door als Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior, ons eigen volume iets op te schroeven.

Ach en het is bij de zangers ook bekend dat sommige bewoners er een eigen leefstijl op na houden en soms even gaan wandelen, opstaan of gewoon iets roepen.

Het 'Ere zij God ' koortje

Wat we ook weten is dat de bewoners van Tamarinde ieder jaar weer genieten van ons kerstconcert.

En daar doen we het tenslotte toch voor. 

Dus volgend jaar gaan we natuurlijk weer naar Tamarinde. Tenminste als ze ons vragen.

En al jaren  wordt het koor bedankt door dezelfde bewoonster.
inmiddels al 99 jaar oud.

Voor Bert Landman was het een heel drukke middag. Naast het aan elkaar praten van het concert en de solopartijen zingen, moest hij natuurlijk ook gewoon met de bassen meezingen. 

Julia vond het mooi

Jammer van die pilaren

In Tamarinde woont opa Jan en net als vorige jaar kwam opa Huib zingen. Dus Julia en Dennis kwamen ook weer luisteren.

Bert praat de muziek aan elkaar

Nu waren ze niet alleen, de zaal zat vol en de mensen genoten van ons optreden.

Alleen jammer, dat er bij de nieuwbouw zoveel pilaren neergezet zijn. Het viel niet mee om alle zangers op de foto te krijgen.

Een grootdeel van het kerstconcert bestaat uit Nederlandstalige liederen. Dit wordt erg gewaardeerd en er wordt goed meegezongen met het koor. Bert Landman, die de muziek aan elkaar praat, is er maar druk mee om iedere keer weer aan te geven waar men het lied kan vinden in het boekje met meezingers.

Onder de aanwezigen de vaste bezoekers van ons concert en na afloop van het optreden was het weer dezelfde mevrouw die de bloemen mocht overhandigen.

lang zullen ze leven

In de pauze nog even een uitstapje gemaakt. In het Watertoren restaurant, dat ook bij Tamarinde hoort werd een feestje gevierd. Een echtpaar was zestig jaar getrouwd. Via, via was het verzoek gekomen of wij ze even wilden toezingen. Nu dat kon.

Julia en Dennis vol aandacht voor opa

Midden in de winternacht, dat ken ik ook.

Zaterdagmiddag, als nummer zeven op de lijst van kerstconcerten staat Nieuw Tamarinde te Utrecht. Een verpleeghuis waar we al meer dan vijfentwintig jaar komen. De mevrouw, die ons bedankte na afloop van het concert doet dit ook al jaren en woont al vijfentwintig jaar in het tehuis.

In de loop der jaren is er veel veranderd. Van een mooi zaal om te zingen, zingen we nu in de ontvangsthal van Nieuw Tamarinde.
In ieder geval een vooruitgang ten opzichte van vorig jaar, waar we in een kleine lage zaal stonden te zingen. Nu meer licht en ruimte. De pilaren denken we gewoon even weg.

Toevallig woont opa Jan, de andere opa van onze kleinkinderen, Julia en Dennis ook in Tamarinde. 

Opa Jan heeft daar een mooie nieuwe flatwoning met daar waar nodig complete zorg.

Wat dus dan niet zo toevallig is, is dat Julia en Dennis naar het politiekerstconcert van opa Huib komen luisteren. 

Beiden zaten vol aandacht de zangkwaliteiten van opa te bewonderen.

En toen, werd ineens gezegd dat we ‘Midden in de winternacht’ gingen zingen en dat kende Julia. Nu ja, het eerste couplet zong ze glimlachend mee. De overige coupletten alleen het refrein.

Het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior was met tweeëntwintig zangers aanwezig en het werd een leuk concert. Ach soms praat er weleens iemand te luidruchtig of bromt er iemand op de achtergrond mee. Het gaat er om dat er genoten wordt van de kerstzang en dat was zo.

Tot slot het Ere Zij God