Posts tonen met het label Oudewater. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Oudewater. Alle posts tonen

maandag 20 juli 2015

Weer de lucht in.

paleis Soestdijk
Na een weekje logeren in Maarssen, hebben we Jenny vanmorgen weer de lucht in geholpen, op weg richting Australië.
Was gezellig om haar een weekje in huis te hebben en er samen op uit te trekken.
Het leuke is, dat je dan eens anders tegen de omgeving aankijkt.
Het is zo normaal, dat er in het groene hart van Nederland zoveel weilanden zijn, waar zelfs in veel gevallen nog de koeien buiten lopen. Breuekelen , Kockengen, Loosdrecht, Montfoort, Kanis etc.
Ach, en natuurlijk zijn de weilanden omringd door sloten, en staan zelfs veel boerderijen aan een brede sloot.
Maar door de ogen van een ‘buitenlander’ is het toch wel bijzonder, het groene gras, de weilanden, sloten en de oude stadjes en gebouwen.
Echt buitenlander is ze niet, op jonge leeftijd vertrokken naar Australië, maar nog wel Swiebertje gekeken in zwart-wit en de beelden van de koningin op het bordes.



kunst - vergeten bijl

kunst  inslag meteoriet

kunst - vlag

het ze zit als een vorstin

het groene hart

Breukelen aan de Vecht



het groene hart
Dan is het toch leuk om door de tuinen van het paleis Soestdijk te wandelen en even binnen te kijken. En die kunstvoorwerpen in de tuin nemen we terloops mee.
Een beetje toeval, maar het prachtige stadje Oudewater was het decor van Swiebertje. Maar Oudewater heeft meer te bieden, zoals de Waag, het touwslagersmuseum en zelfs de mogelijkheid voor een rondvaart.

de Waag

sluis

Herman de Man

Swiebertje

Oudewater

toch nog een vogel ( kunst van Lolke van der Bij)

het groene hart
Ja, en als je dan ook nog jarig bent, nodig je alle ooms en tantes uit voor een etentje. Ook leuk.
Was gewoon een gezellig weekje.

Jenny


donderdag 7 november 2013

Het is zwart en loopt in de wei.


zwarte ibis
Afgelopen week kwam de melding dat er in een weide vlak bij
Oudewater zes Zwart Ibissen lopen te foerageren.  
Een unieke soort voor onze regio Utrecht. Alle reden om eens te gaan kijken.



In de stromende regen richting Oudewater. De aangegeven locatie is makkelijk terug te vinden. Alleen de Ibissen laten zich niet zien. Kan ook zijn dat ik niet goed gekeken heb natuurlijk. Later op de dag werden ze wel weer gezien.

 
 

Vandaag een nieuwe poging. De beestjes waren verjaagd door de boer en zijn hond en hadden een nieuw weiland gevonden achter enkele huizen bijna in het centrum van Oudewater.


Het was rustig en droog. Een vogelaar had ze al even van achter de begroeiing tevoorschijn zien komen. Een kwestie van wachten, of toch stiekem even bij de buren de tuin in. Dat werkte perfect en gaf een goed uitzicht op de zes Zwarte Ibissen. Een leuke nieuwe soort voor mij.


 
Op de terugweg naar huis, onderweg nog enkele foto’s gemaakt.
 
Zo te zien, nog een discussie tussen een groepje Ooievaars en een Blauwe Reiger, wel echte Hollandse soorten.
 
De Smient is ook een vaste jaarlijkse wintergast, die ons land met duizenden soortgenoten bezoekt.
 
De Fazant komt van nature voor in Europa, maar niet in de West-Europese landen. Het gebied tussen Georgië, Armenië, Azerbeidjan en van Vietnam tot in Noord-Korea vormt het oorspronkelijke leefgebied van de fazant.
ZWARTE IBIS
De zwarte ibis is een beetje een vreemd eend in de Hollandse bijt. Het is een vogel die zich erg thuis voelt in de warmere moerasgebieden van Zuid-Europa. Af en toe wordt er een bij ons gezien, maar het bijzondere is wel dat dit vaak gebeurt in het najaar en winter en dat hij dan ook wekenlang op dezelfde plek blijft rondhangen. Het lijkt er op dat hij dan helemaal geen last lijkt te hebben van de kou of de regen. Met zijn rare, grote, kromme snavel eet hij alles wat hem voor de snavel komt. Vaak worden zwarte ibissen gezien in gezelschap van reigers of lepelaars.
Dwaalgast met tot en met 1997 zo’n 105 gevallen.
De zwarte ibis houdt wel van natte voeten, maar het water moet niet al te diep zijn, ze houden niet van een nat verenpak. Ondiepe moerasgebieden met veel waterplanten genieten de voorkeur. Hoofdzakelijk insecten en hun larven, maar ook bloedzuigers, slakken en amfibieën
(bron: Vogelbescherming Nederland)

woensdag 4 september 2013

Oudewater

Swiebertje
Een bezoek aan Oudewater begint in de Waag, waar vastgesteld kan worden of je wel of niet een heks bent.
de Waag
Hanny mocht laten bepalen of ze een heks was. En het bleek geen eenvoudige opgave. Het gewicht gaf te denken en aanvullende vragen waren nodig om haar als heks uit te sluiten.



Pieter werd gevraagd of ze wel eens even weg was, als het slaapkamerraam ’s nachts open stond. En of ze wel of geen katten had. Maar goed uiteindelijk kreeg ze, na nog een aantal vragen, de verklaring dat ze geen heks was.





Naast een bezoek aan de Waag is een wandeling en rondvaart door Oudewater zeer de moeite waard. Erg veel mooie oude panden in de binnenstad. Met het zonnetje er bij een genot om er rond te lopen. Natuurlijk het borstbeeld van onze zwerver, bekend van de kinderserie uit vroegere tijden, Swiebertje, op de foto gezet.


 
Na het bezoek aan het touwmuseum, waar Pieter de klos was, om de klos vast te houden en Hanny aan het grote wiel mocht draaien richting de markt voor een ijsje.

 
Thuis de puzzel afgemaakt, die we van Anneke geleend hebben.

De gemeente Oudewater heeft 9.886 inwoners (1 mei 2013, bron: CBS), die verspreid wonen over de kernen Oudewater, Snelrewaard, Hekendorp en Papekop. De stad Oudewater zelf heeft 6670 inwoners (2004).
De gemeente bevat de voormalige gemeenten Hoenkoop, Snelrewaard en Willeskop. Oudewater hoort sinds 1970 bij de provincie Utrecht, daarvoor was het een deel van Zuid-Holland. De gemeente heeft een oppervlakte van 40,17 km², waarvan 1 km² water.
De oorsprong van de naam Oudewater is niet bekend. Het meest waarschijnlijk is dat het een verbastering is van 'oude (uiter)waarden'. Het ontstond omstreeks 1100 in een meanderbocht daar waar de Lange Linschoten samenkomt met de Hollandsche IJssel.
Oudewater was door zijn ligging op de grens van Holland en het Sticht (Utrecht) een belangrijke grensvesting. De stad verkreeg van de 38e bisschop van Utrecht - Hendrik van Vianden - rond 1265 stadsrechten. De prille stad behoorde aanvankelijk tot het Sticht, maar dat moest haar in 1280 afstaan aan het graafschap Holland. In 1401 werd de stad belegerd in de spil rond de Arkelse Oorlogen (1401-1412). Later lag Oudewater in de provincie Zuid-Holland. Pas toen de provinciegrenzen in 1970 werden herzien kwam Oudewater na bijna 700 jaar weer bij Utrecht.
Oudewater nam op 19 juli 1572 met elf andere steden deel aan de Eerste Vrije Statenvergadering in Dordrecht. In deze vergadering werd de basis gelegd voor de Staat der Nederlanden onder 'leiding' van het Huis van Oranje. De stad werd als reactie hierop op 7 augustus 1575 door een Spaans Leger uitgeroeid, volgens de overleveringen wisten slechts drie inwoners deze slachting te overleven die bekendstaat als de Oudewaterse Moord.
Oudewater was in de zestiende en zeventiende eeuw een belangrijke producent van touw. De omgeving produceerde daartoe de grondstof hennep. De inwoners van het stadje heten tot op vandaag Geelbuiken, omdat de touwslagers gelige gedroogde hennepvezels om hun buik wikkelden. Oudewater heeft een touwmuseum De Baanschuur en een touwfabriek G. van der Lee, opgericht in 1545, die tot 2013 het oudste nog bestaande familiebedrijf van Nederland was. Van 1855 tot 1936 had Oudewater een treinstation in Papekop. Van 1906 tot 1936 bestond een paardentram tussen het station en Oudewater zelf, de Gemeentetram Oudewater. Eerder al, van 1883 tot 1907, kende Oudewater de tramlijn Gouda - Oudewater. (bron: Wikipedia)