Rood en wit

Haarzuilens

12 september 2013 de jaarlijkse teamdag van het district Utrecht West, of hoe een district dan ook mag heten in de nieuwe politie organisatie. Locatie dit keer kasteel De Haar, ofwel Haarzuilens. Vandaar de dresscode rood en wit, passend in de omgeving met veel rood-witte luiken.

Rood - Wit

Door de organisatie was ik benaderd om op deze dag foto’s te komen maken. En het is natuurlijk altijd gezellig om een dagje door te brengen, in een leuke omgeving, met je oud collega’s.

 

Om 14.00 uur vertrok de bus vanaf het districtsbureau Leidsche Rijn. Een mooi gezicht al die in vrolijke kleuren uitgedoste collega’s.

Een gastvrij ontvangst in het theehuis op het terrein, waar een drankje klaarstond en de dag geopend werd door Alfred Stoter, die de collega’s bedankte voor hun inzet in het afgelopen jaar en hen een plezierige dag toewenste.

Toezicht van de toren

In drie groepen ging het vervolgens naar de ingang van het Kasteel voor een rondleiding. De meeste collega’s hadden ondanks dat dit terrein tot hun werkgebied behoort, het kasteel nog nooit van binnen gezien.

 

Voordat het theehuis verruild werd voor een onderkomen in de voormalige stallen, werd er bij de ingang nog een flink aantal groepsfoto’s gemaakt.

 

Na de BBQ, een drankje en een praatje werd er, vooral door de dames, flink gedanst op zang en stevige discomuziek. Laat in de avond keerde de bus terug richting Utrecht West.

Met handicap toch aanwezig, dankzij Joop

UW

De snoeppot

Rood -wit

Een dagje 020

Ik heb niks met 020, waarom weet ik niet. Toevallig woont Riet haar zus er ( die toevallig wel voor een prachtige parkeerplaats zorgde in de binnenstad) en daarom komen we er wel eens.

Maar goed je hebt Aussies over de vloer en die komen van verre en vinden dat je Amsterdam gezien moet hebben voordat je terug gaat naar Australië. Dus of ik wil of niet, mee naar 020.

In de rij voor Anne Frank

Westerkerk

Allereerst stond het Anne Frankhuis op het programma. Riet had geprobeerd online te boeken, maar dat was vol voor vandaag. Er zat niets anders op dan aansluiten achter aan in de rij. Een uurtje later waren ze binnen. Aangezien we er zelf al binnen geweest waren, bleven we maar buiten dit keer.

 

Volgende agendapunt was het Rijksmuseum. Pas weer open en het ziet er mooi uit van binnen. De Nachtwacht is het topstuk en toevallig waren we niet de enigen die dit schilderij wilden bekijken. Afgezet tegen de weidse omgeving viel me de afmeting zelfs een beetje tegen. Toevallig stond er buiten ook nog een Nachtwacht, maar dan van brons.

Rijksmuseum

Nachtwacht

Rembrandt

 

Philip wilde perse het Heinekenmuseum zien. Dus samen met hem maar meegegaan. Toevallig hoefde ik niet te rijden, dus een pilsje kon er wel in. Overigens een mooi opgezet museum. Gek, maar alles was Heineken wat de klok sloeg.

 

Op de terugweg nog even een blik geworpen op het paleis op de Dam en het verzetsmonument.

Verzetsmonument



Paleis op de Dam

Vervolgens in de regen terug naar de auto. Wat doe ik ook in 020. Me nat laten regenen.
De dag afgesloten met pannenkoeken op Rhijnauwen. Voor onze Aussies een geslaagde dag.

Kasteel De Haar

 

Kasteel De Haar, beter bekend als kasteel Haarzuijlens is altijd een bezoek waard. Naast dat het er van buiten, na een grondige renovatie schitterend uitziet, is het van binnen nog mooier. Rijk versierd en badend in luxe, zeker voor de tijd waarin het gebouwd is.

Kasteel De Haar

Er was geld genoeg om de meest luxe middelen aan te schaffen en te laten bouwen. Het hele dorp werd afgebroken en verderop weer opgebouwd. De tuin werd aangelegd met volgroeide bomen afkomstig van de Heuvelrug. Er valt over het kasteel en zijn bewoners zoveel te vertellen, dat er een boek van bijna 700 pagina’s is uitgebracht over de geschiedenis van De Haar.

Philip

Ondanks een dreigend regenbuitje stapten Riet en Philip op de fiets. Bij gebrek aan meer fietsen volgden we in de auto. Natuurlijk de nodige foto’s gemaakt om thuis, in Australië, te laten zien hoe mooi het is, vlak bij Maarssenbroek.

 

Tijd voor de vogels is er eigenlijk niet, maar de boerenzwaluwen, die rond de toren van het kasteel vlogen moesten wel op de foto.

Olivia

Met de Ipad kun je ook foto's maken

De Haar

Philip, Olivia, Harry

Er moet nog gefietst worden. Blijft het droog ?

Jan van de Haar

 

Zingen tussen de Dahlia’s

Dahlia tentoonstelling Ons Genot

Dat was weer eens een totaal andere omgeving om een concert te geven met het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior. Zingen midden tussen de Dahlia’s op een volkstuin.

Paul Oorthuijsen

Ons koorlid Paul Oorthuijsen is een actief lid bij het volkstuinencomplex “Ons Genot” in Overvecht. Dit jaar werd er voor de vijftigste keer een Dahlia tentoonstelling gehouden en ons politiekoor werd uitgenodigd om deze feestelijke gebeurtenis op te luisteren.

Het koor stond onder een mooie grote tent. Wel was het nog even spannend of het droog zou blijven, niet dat het koor of toeschouwers nat zouden worden, maar het geluid van een flinke bui regen zou het koor mogelijk kunnen overstemmen. Maar goed het bleef droog tot het einde van het concert.

Een mooie omgeving om foto's te maken. Met dank aan Riet en Anna.

Onze pianiste Marjan was verlaat en daarom werd er gestart met de dirigent Michel de Valk achter de piano. Maar even later kon Marjan toch de toetsen overnemen.

Ondanks dat er na de vakantieperiode slechts twee keer gerepeteerd werd, kunnen we toch terugkijken op een geslaagd concert. Excelsior was met een mooi koor van vijfentwintig zangers aanwezig. Als gast zong mee Pieter Lammersma vanuit Australië.

Paul Oorthuijsen, zelf ook actief Dahliakweker viel in de prijzen met onder andere, de grootst gekweekte Dahlia bloem.

 

Utrechts Politie Mannenkoor EXCELSIOR

Bert Landman

Michel de Valk

Marjan Fey

Pieter Lammersma