Geen Pelikaan

Black-winged Stilt

Na een heerlijke lunch/diner in het Parlement house van West Australië  ( waar Peter parlementslid is geweest) een wandeling gemaakt in de omgeving van de Swan River, die dwars door Perth loopt en uitkomt in de Indian Ocean bij Fremantle.
De Swan River dankt zijn naam aan de black Swans, die de ontdekkers van de rivier in de rivier zagen zwemmen.

Even buiten de paden opzoek naar vogels worden we gezien door een medewerker van het park. De eerste gedachte was een mogelijke  opmerking over het niet op de paden lopen.
Maar een blik op de camera was voldoende om een gesprek te hebben over natuur en vogels. ( en natuurlijk kwamen ook zijn ouders uit Nederland.)
Op zijn aanwijzing volgden we het pad langs de Swan River en kwamen uit bij het Pelican Point Conservation Area. Geen Pelican gezien waar wel heel leuke water vogels.

Red-capped Plover

River en conservaat

Black-winged Stilt

Black Swan

Blik op de rivier en Perth

Black Swan

Black-winged Stilt

Australian Shelduck

Common Sandpiper en Black-winged Stilt

Red-capped Plover

Little Black- en Pied Cormorant

Black-winged Stilt

Crested Tern

Pacific Black Duck

Red-capped Plover

Little Black Cormorant en Black-winged Stilt

Oystercatcher

Crested Tern

Pied- en Little black Cormorant

CommonSandpiper en Black-winged Stilt

Crested Tern

Black-winged Stilt

Red-capped Plover

Swan River

 

Australian Swamphen

Australian Swamphen

Na een week vol zon, vandaag een dag met heel veel regen. Tussen de buien door toch even naar buiten waar de Australian Swamphen druk bezig zagen met het voeren van de jongen. Bijzonder om dit van dichtbij te zien.
Een ouder wringt met zijn snavel een stengel los uit de modder, bijt het door en trekt deze uit het water.
Pakt met een poot de stengel vast schilt de buitenkant af en breekt er met de snavel de zachte stukjes van af om die vervolgens te voeren aan de jongen.

De Australian Swamphen (Purple Swamphen) wordt in Nederland de Purperkoet genoemd.
De purperkoet is een vogel uit de familie van de rallen.

Een prachtig omschrijving vond ik op internet:
In tegenstelling tot veel moerassoorten die een dof verenkleed hebben om te camoufleren tussen de weelderige vegetatie, heeft de purperkoet een schitterende paarsblauwe nek, borst en buik, en een opzichtige, grote snavel en voorschild, die beide felrood zijn, net als zijn kraaloogjes. De poten en voeten zijn oranjerood. En wanneer een purperkoet van je wegloopt, beweegt hij meestal zijn staart op en neer om een ​​glanzend witte onderstaart te onthullen, die contrasteert met de zwarte bovendelen van de vogel. De hele combinatie is oogverblindend wanneer hij over een zonovergoten grasveld loopt.

De purperkoet komt veel voor in Oost- en Noord-Australië, met een aparte ondersoort die voorkomt in het uiterste zuidwesten van het continent. Vogels hebben zich vanuit Australië verspreid naar Nieuw-Guinea en Nieuw-Zeeland en naar de eilanden in het zuidwesten van de Stille Oceaan. Er wordt gesuggereerd dat de Nieuw-Zeelandse populatie van de purperkoet (plaatselijk bekend als de Pūkeko) oorspronkelijk uit Australië komt.

Zang en roep  Een luide, doordringende 'kee-ow', evenals wat zachter gekakel tussen groepsleden tijdens het voeren.

Australian Swamphen - kuiken

Nog te kleine pootjes om op het kroost te staan

Los wringen van een stengel

Restanten van het voederen

 

KAARAKIN Black Cockatoo Coservation Centre

Red-Tailed Black Cockatoe en Riet

Een bijzonder bezoek aan het KAARAKIN Black Cockatoo Coservation Centre van West Australië.
In dit centrum worden Black Cockatoo’s opgevangen, verzorgd en klaargemaakt voor de terugkeer in de natuur.

Glenn Dewhurst met een Carnaby’Cockatoo

Glenn Dewhurst, vrijwilliger bij Kaarakin (en een goede kennis van onze familie) gaf een uitgebreide rondleiding. In het centrum worden momenteel 350 Black Cockatoo’s verzorgd, verspreid over en aantal grote kooien.
De grootste kooi is zestig meter lang zodat ze flinke vlieg oefeningen kunnen maken.
Voordat ze vrij gelaten worden, worden ze geringd en gechipt en wordt een onderzoek gedaan of er op de geplande locatie voldoende vegetatie, voedsel en water aanwezig is. 

De Black Cockatoo’s in West Australie, zijn, Baudin’s Black Cockatoo, Carnaby’Cockatoo, Red Tailed Black Cockatoo. 

eten voor de cockatoo's

Red Tailed Black Cockatoo. in het Nederlands Roodstaartraafkaketoe.
Juist de Raaf is een tegenstander van de Cockatoe.

Aanvallen door raven zijn een bekende oorzaak van verwondingen en sterfgevallen bij roodstaartraafkaketoes. De Raaf trekt o.a. de staartveren uit de Cockatoe zodat hij niet goed meer kan vliegen.

Het verschil tussen de mannen en de vrouwen is uiteraard het verschil in verenkleed.
De mannen egaal zwart, met rood in de staart.
De vrouwen hebben spikkels in hun veren op de kop, nek en vleugels.

Een grappig detail is dat aan de stukgebeten noten is af te lezen welk soort black cockatoo hier heeft zitten eten. De één is zuinig in het gebruik van energie en bijt de bovenkant een stukje open om het zaad er uit te halen.
De ander bijt de halve noot open en een derde soort maakt een gat aan de zijkant van de noot.

Het bezoek eindigde in de kooi waar ook de schoolrondleidingen komen. Cockatoo's die gewend zijn aanbezoek en graag een nootje extra eten. Alleen de nootjes van Riet waren nog te groen om te eten en werden dus gewoon door de vogel op de grond gegooid.

overal kom je Nederlanders tegen
de fotograve van de vogelopvang Kaarakin

1. De Red Tailed Black Cockatoo slopen de noot om de zaden er uit te halen omdat ze een grote snavel hebben.
2. Carnaby'Cockatoo hebben een scherpe snavel en kunnen met een kleinere opening toe.
3. Baudin's Black Cockatoo hebben een scherpe en langere snavel en verwijderen alleen het hoedje van de zaden.

DINGO
Naast de opvang van cockatoo’s verblijven er op het centrum een aantal Dingo’s.

De Dingo kan de geur naar jaren nog weer herkennen

Op internet vond ik :  Waarschuwing! De wongari (dingo's) zijn wilde en onvoorspelbare dieren. Het is verboden ze te voeren of te verstoren. Ze zijn gevaarlijk, in het bijzonder als mensen hen geen ruimte geven. (Maar goed dat ik dat pas thuis las. ) In de opvang hebben oog in oog gestaan met enkele Dingo’s. Wel onder de deskundige leiding van Glenn.

Dingo behoort tot de echte roofdieren. Vroeger werden ze door de Aboriginals vooral als gezelschap gebruikt, en daarnaast werden ze ook ingezet bij de jacht. Wat vooral opvalt is dat ze vaak maar één persoon afkomstig uit een Aboriginalstam accepteerde op het gebied van het aannemen van voedsel. Andere stamleden werden door het dier niet geaccepteerd.
Door de Aboriginals is het dier destijds meegenomen vanuit Zuidoost-Azië richting Australië
Het enkele raszuivere kenmerk dat ze nog heeft is het huilen. (kan niet blaffen)
Een dingo leeft vooral van kleine dieren, zoals vogels, konijnen of knaagdieren

Dingo