De kantjes eraf lopen

De kantjes er af lopen, ja, dat moest van de boswachter.
In het Parkbos Haarzuilens is een mooie waterpartij, deels afgeschut om instorten van de wand te voorkomen.

En laat nu net daar de Amerikaanse rivierkreeft zijn holletjes maken, waardoor de aarde alsnog wegzakt in het water.

Met de vrijwilligers van Natuurmonumenten de klus voor de Paaszaterdag om met aarde de gaten weer op te vullen.

Geen grote klus en dus konden de kantjes er figuurlijk er ook wel een beetje afgelopen worden.
Met zo’n tien man/vrouw een leuke bezigheid. 

Ja, de groep was ook niet groot. Henk vertelde dat hij nog niet eerder zoveel afmeldingen had gehad. Eigenlijk was dit wel te verwachten. Een lang Paasweekend met daarbij zomerse temperaturen.

De kanten werden aangestampt en vervolgens gevuld met nieuw aarde.
En de boswachter had gelijk, tijdens de werkzaamheden kwam er tussen de aarde zomaar een rivierkreeft tevoorschijn.

En als er dan zo af en toe een vogel voor de lens komt pakken wie die ook mee

Witte Kwikstaart

Spreeuw

Kievit

Meesters in verstoppertje

Kievit

Kievit Y1GX

Samen met Tijs op zoek naar zowel volwassen kieviten als naar de pullen.

Leidsche Rijn – de Wetering was het gebied waar veel kieviten in het verleden broedden.

Maar hun territorium wordt in dit gebied, met het jaar kleiner. Alle nu nog lege stukken grasland worden systematisch opgevuld met nieuwe bedrijven.
Het is al zover, dat naast het stukje grasland waar de kievit zit te broeden een heimachine de palen de grond in slaat.
Je zou zelfs je af kunnen vragen of het hier nog wel gaat om weidevogels. Of zijn het inmiddels stadsvogels geworden?

Ze voelen zich hier nog wel thuis en kennelijk is er in de directe omgeving nog voldoende voedsel.
Op diverse stukjes land hebben de kieviten hun nesten gemaakt en een aantal eieren zijn uitgekomen.

De kunst is om deze pullen terug te vinden en dat is echt een kunst.

Moeder op wacht
de Y8G9 werd 18.4.18 geringd door Maurice

De eerste stap is een blik op de ouders. Als echte ouders houden ze continu toezicht op hun kroost. Het gedrag van de ouder geeft al aan of er pullen in de buurt zijn. 

En soms laat zo’n kopje met de herkenbare witte nek-hals zich even zien boven het groen uit.

Maar dan heb je hem nog niet. Bij onraad leidt de ouder je af door veel lawaai te maken en de andere kant op te lopen.

Waar is de kievit pul ?

De jongen verbergen zich achter, tussen, of onder een plant en blijven roerloos liggen.

Al knap om de juiste plek terug te vinden maar daarmee heb je ze nog niet gevonden. Bewondering voor de natuur, dat een jonge kievit van een weekje oud al weet hoe hij zich moet gedragen bij onraad. Of noemen we dat instinct.

Bijna helemaal verstopt onder het gras

Na flink zoeken en rondkijken lukt het om de vier pullen van het vrouwtje, dat Maurice vorige jaar heeft geringd met de kleurringen Y8G9 terug te vinden, waarna ze door Tijs geringd worden. 

Nee, geen kleurringen, daar zijn ze nog te klein voor.
Maar wel rondom meten en wegen.

Het werd een mooi ochtendje. Zes pullen en één adult geringd.

kievit pul

Na ringen en meten snel terug in het veld

Bijschrift toevoegen

Een kleine smet. Niet door nieuwbouw, maar voor een geluidstest, was er flink wat drukte op een terrein waar ook nog een nest met eieren ligt.
De mensen en de RUD gewaarschuwd voor de aanwezigheid van dit nest.
Hopelijk redden de eieren het.

Een warme start

Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior

Ach het is niet nieuw. De bewoners van De Biltse Hof, houden van warmte. Maar als dan ook nog de zon volop staat te schijnen op de ramen, waar achter het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior staan te zingen, dan zit de winterbroek wel erg warm.

Voor het concert de stemmen los maken

Maar goed, we komen om te zingen en dat deden we dan ook. 

Michel de Valk, onze dirigent had een mooie herkenbaar programma opgesteld.

Van alles wat, vlotte stukken, gedragen stukken, enkele geestelijke liederen en als afsluiter natuurlijk “als ik boven op de Dom kom”.

De bewoners zijn enthousiast, en sommige zingen een aantal liederen mee.

Bert Landman

Marjan Fey, een beetje verstopt achter het koor, zorgde voor de noodzakelijk ondersteuning.

Marjan Fey

Bert Landman praatte zoals gebruikelijk, de muziek aan elkaar.

Het koor was bijna compleet en dus ook een goede reden om een nieuwe koorfoto te maken. Het lukte net om iedereen binnen de kaders van de foto te houden.

Zo tussen een concert door blijft toch wel een haastklusje. Als ik de foto thuis eens goed bekijk, valt als eerste de afgezakte broeken op. Geen wonder dat als Michel de foto laat bewerken, een gedeelte van de broekspijpen verdwijnen.

Een koude start

Zwartkop man

Zaterdag 13 april 2019 was de eerste CES-dag.

Haarrijnseplas

Maar de eerste CES was koud. Het was in de vroege ochtend rond de nul graden. 

En zoals altijd in de vroege morgen, werd het net voordat de zon er helemaal doorkwam, nog even een paar graden kouder en werd er toch nog een laagje rijp over de planten gelegd.

CES is vogels vangen met een jaarlijkse vaste opstelling van de mistnetten en in met zelfde periode van het jaar en zelfs in een zelfde tijdsblok.
Dit is nodig om een vergelijk te kunnen maken over een aantal jaren.
Welke vogel zien we ieder jaar terug ? Verdwijnen er soorten uit ons gebied ? Komen er nieuwe soorten voor terug?

Zwartkop
2018 naast de geolocator een witte ring als herkenning

Om direct maar een mooi punt te maken. 

Twee Zwartkoppen, die vorig jaar werden uit gerust met een geolocator (zie eerdere blog) werden terug gevangen. ( 2018 herkenbaar aan het witte ringetje)

Geolocator

De geolocators zijn verwijderd en voor uitlezen opgestuurd.
Met spanning wachten we op de resultaten.
Daar hoort natuurlijk ook bij dat de vogel rondom gemeten en gewogen werd, zodat die waarden ook vergeleken kunnen worden met de vorig jaar gedane metingen.

Beide Zwartkoppen zien er gezond uit na de lange reis die ze vermoedelijk gemaakt hebben.
Maar, waar zijn de Zwartkoppen deze winter geweest ?

Zwartkop man

Toch wel bijzonder, dat zo’n vogeltje na een jaar weer terugkeert bij nagenoeg dezelfde boom, in het zelfde kleine gebied.

Zeker zo bijzonder, omdat er in de tussentijd er van alles is gebeurd. Huizen gebouwd, bomen gekapt, wegen aangelegd en ga zo maar door. En tussen al die veranderingen door toch weer op de vertrekplaats geëindigd.

Toch een mooie ochtend. 50 terugvangsten en 30 vogels voorzien van een ring.

Staartmees

De staartmees blijft een fotogeniek vogeltje. 

Tjiftjaf

Fitis

Ach en als de Fitis en Tjiftjaf  langs komen is het wel weer leuk om de allebei te laten zien. 

De Fitis, iets groter dan de Tjiftjaf, ook iets geler en de Fitis heeft bruine- en de Tjiftjaf heeft zwarte pootjes.

Een Blauwborst is een kleurrijke vogel. Blauwe borst en een deels oranje staart.

Blauwborst man

Een Pimpelmees met een teek. Vaak zitten de teken rond de ogen van de vogels.
Ook bij deze mees, met de meeste zorgvuldigheid wordt de teek verwijderd en gaat ook voor onderzoek naar de universiteit.

Pimpelmees met teek boven het oog

Wel weer even wennen aan de strikte regels. Geen extra netje erbij, omdat daar toevallig veel vogels vliegen. Gewoon zoals ieder jaar.