Vlinders houden niet van zuring

een arm vol !!

Tegenover het kantoor van Natuurmonumenten is de vlindertuin. Een tuin waar veel bloemen bloeien, gezaaid en gepoot als voedsel voor de vlinders.

roestbruine zuring tussen het groen en de bloemen

Wat niet gezaaid of gepoot is, is de zuring, maar die wel talrijk en hardnekkig aanwezig is. En nu houden de vlinders niet zo van zuring en daarnaast verdringt de zuring de planten.

Overigens voor het totaal plaatje is het wel leuk om die bruine stengels zo tussen de bloemen te zien, maar ja, dat is alleen het plaatje.

Dus Tim Kreetz had zo bedacht, dan de zaterdagploeg de zuring wel even zou verwijderen, om vervolgens nog even in het parkbos wat onkruid weg te halen en daarna nog even naar de eendenkooi om wat springbalsemien te trekken.

ja, ja, ook een hele plant er uit

Een leuk plan, maar de zuring laat zich niet zo maar verwijderen. Diep geworteld zit de plant in de grond en als het even kan moet toch ook die wortel er uit. Dus met de hele ploeg en gewapend met de spa, na de koffie, het fietspad over en de vlindertuin in.

Drie karren vol met zuring werden er afgevoerd en als het goed is, is alle zuring verdwenen.
Na nog een kop koffie, sprongen een aantal vrijwilligers op de fiets om nog even wat springbalsemien te trekken in de eendenkooi.

pauze ???

Kortom weer een goed bestede dag.

O ja, de distels moesten ook nog verwijderd worden van de zandbult. Maar dat deed Henk zelf !!. Schijnt dat er een vorig keer naast de distels, ook de jonge plantjes van de gezaaide bloemen waren verdwenen, door een te ijverige bui van de vrijwilligers.

boswachter van dienst, Roy

Van de in de vlindertuin uitgezette vlinders is niet veel meer over. Nu was het tot nu toe ook geen echt vlinder weer op een enkele zonnige dag na, maar mogelijk zijn er ook daders terug te vinden in de oeverzwaluwenwand bij de Haarrijnseplas. De oeverzwaluwen lusten wel een lekker insectje.

goed te zien hoever de zuring al weg is

geen roestbruine zuring meer tussen de bloemen

koffie pauze buiten bij het nieuwe kantoor

reuzen- of springbalsemien

Zwarte kraaloogjes

Witte Kwikstaart

Zwarte kraaloogjes van de Witte Kwikstaart kijken langs de vingers van Tijs naar wat er allemaal rond hem heen gebeurd.

ringen

Een bijzondere gebeurtenis voor zowel Tijs, als voor de Witte Kwikstaart. De Witte Kwikstaart krijgt voor het eerst in zijn leven een ringetje van Tijs. Voor de VRS De Haar is het een nieuwe ringsoort. Daarbij laat de Witte Kwikstaart, ondanks dat het een bekende en redelijke veel voorkomende vogel is, zich niet makkelijk vangen voor een ringetje en is het dus bijzonder dat er één geringd wordt, laat staan als er zelfs twee geringd worden op dezelfde dag.

Is de Witte Kwik wel een Witte Kwik ?

Kortom alles boeken, kennis en meetapparatuur worden uit de kast gehaald om de Kwik zo goed mogelijk te determineren. Natuurlijk gevolgd door een fotosessie van soort nummer 41 van de VRS De Haar.

poot dikte

tarsus

Yvonne

P8

Maurice

rui - vet

Folkert en Tijs

Ach, als we dan toch een foto maken, dan ook maar een paar foto’s van de Bosrietzanger en Kleine Karekiet, die toevallig ook gelijktijdig geringd werden.

Bosrietzanger - Kleine Karekiet

Er zijn een aantal specifieke verschillen tussen deze vogelsoorten. Een kenmerk is onder andere de kleur van het verenkleed. Bij de Bosrietzanger gaat het meer naar een groenige kleur en bij de Kleine Karekiet naar een bruinige kleur. Daarnaast zijn er nog andere kenmerken als snavel, neusgat en lengte vleugel.

Naast bijna 120 vogels was ook zaterdag, de kers op de taart, net als dinsdag, een mooie jonge ijsvogel die door Yvonne van een ring voorzien werd. (Dit jaar werden er door de VRS De Haar al 6 IJsvogels geringd.)

IJsvogel

De Zwartkoppen werden na geringd te zijn van een geologger voorzien, foto’s en blog volgen.

Witte Kwikstaart

De witte kwikstaart is een van de meest algemenere vogels van ons land en ook een van de bekendste. Ze zijn vaak in de nabijheid van mensen te vinden in tuinen, maar vooral op het platteland. In de volksmond wordt hij dan ook wel ploegdrievertje genoemd omdat hij altijd in de buurt van de tractor of ploeg meeloopt op zoek naar een lekker hapje. Is er geen trekker in de buurt dan loopt hij tussen de poten van koeien, paarden en schapen door in de hoop dat deze een overheerlijk insect of larve opstoot. Het staartje van de witte kwik wordt voortdurend heen en weer bewogen. Broeden doen ze in schuren, nissen, onder dakpannen, maar bijna altijd in de menselijke omgeving.

De witte kwikstaart heeft van alle in Nederland voorkomende vogelsoorten de breedste habitatkeuze. Hij komt dus overal voor: open landschap, zandverstuivingen, open plekken in het bos, industrieterreinen, boerderijen, weilanden, eigenlijk overal waar insecten te vinden zijn.

De Nederlandse witte kwikken trekken in zuidwestelijke richting via het Iberisch schiereiland naar Marokko. De witte kwikken uit Noord-Europa trekken in zuidelijke richting naar de overwinteringsgebieden en passeren daarbij niet ons land. ( bron; Vogelbescherming)

De Spotvogel

Spotvogels

Zaterdag CES NEGEN, ofwel heel vroeg in de morgen in het donker op de fiets er op uit .
Wel een aardige meevaller. Het was een (bijna) droge ochtend.

Inmiddels niet zo bijzonder, dat er tijdens het CES-project zich meer dan 100 vogels laten meten, wegen en meestal ook ringen.
En ook van twintig verschillende vogelsoorten of meer,op een dag, daar kijken we niet meer van op.

Spotvogel

Wel bijzonder dat er op een ochtend 6 spotvogels geringd worden. 

Was eigenlijk wel te verwachten dat er een enkele Spotvogel geringd zou worden.
Overal om je heen liet deze bijzondere zanger zich zo duidelijk horen, 

nog 1 foto

hij mag weer vliegen

Van zo’n gelegenheid moet je dan ook even gebruik maken, Wel speciaal, om een jonge en oudere Spotvogel samen op de foto te zetten.

En als we de Spotvogel doen, dan zetten we ook maar een jonge en oudere Tuinfluiter op de foto. Goed is het verschil te zien tussen een jonge en oudere vogel.

Tuinfluiter

oud en jong

Verder moest er gewoon gewerkt worden en was er niet veel tijd voor een fotosessie,
Al blijft iedere vogel bijzonder en een wondertje van de natuur en de moeite waard om op de foto te zetten om de schoonheid  van de natuur te delen 

Dus van de Grote Bonte Specht maar tijdens het werk een fotootje gemaakt. Al eerder is deze soort ook al een keertje uitgebreid op de foto gezet en terug te vinden op een blog..

Grote Bonte Specht

SPOTVOGEL

Spotvogels zijn zomergasten die ons land slechts 'even' bezoeken om te broeden. 

Het grootste deel van het jaar brengen deze helder geel en groen gekleurde vogels door in tropisch Afrika. 

Het leefgebied van de spotvogel is meestal typisch open gebied dat rijk gelardeerd is met bosschages en struwelen. 

Het 'vroegere' landbouwgebied, met hagen en houtwallen, bosranden met mantel- en zoomvegetatie voldeed prima, maar de beschikbaarheid van dergelijke gebieden neemt steeds verder af. 

Of dit ook de reden voor de terugloop van het aantal broedende spotvogels is kan nog niet met zekerheid bepaald worden. Insecteneter.

Het leefgebied van de spotvogel strekt zich uit van de Noordzee oostwaarts tot in Centraal-Siberië. Het broedgebied wordt begrensd door de 50- en 60 graden Noorderbreedte meridiaan. 

De spotvogel ontbreekt in Groot-Brittannië en Ierland. 

De grootste aantallen zijn te vinden in Wit-Rusland, waar veel geschikt leefgebied te vinden is. In Nederland komen ze verspreid voor.

Grijsgroene middelgrote zanger met variabele hoeveelheid geel op de onderdelen. 

Het voorhoofd is tamelijk plat en de vleugelpunten steken vrij ver voorbij de gevouwen vleugel (handpenprojectie)