maandag 31 december 2012

Lego

Dylana en Celina
De meiden van Matthijs en Marjolein hebben vakantie en kwamen een nachtje logeren. Duurde even voor ze sliepen en rond negen uur waren ze wakker.
Wat gaan we doen ? is een stereotype vraag. Ontbijten, even TV kijken, het bad en daarna samen met opa aan de Lego.

Nog uit de tijd van hun eigen vader Matthijs is er nog een flinke hoeveelheid Lego voorhanden. Vooral de poppetjes doen het goed bij de meisjes, maar ook autootjes in elkaar zetten en een huisje bouwen vinden ze leuk.
Lego
Alle steentjes en zo had opa netjes uitgezocht, maar ja na zo’n bouwpartij is het nu weer een puinhoop en ligt alles weer door elkaar in de dozen. Maar goed, Celina en Dylana hebben zich prima vermaakt.

zaterdag 29 december 2012

Het waait in de polder

Brandgans
Voor het eerst een droge dag. De temperatuur is goed en af en toe komt er zelf een zonnetje achter de wolken vandaan, maar door een stevige wind voelt het toch fris aan. Of de vlakke polder dan de juiste keuze is, is maar de vraag. Toch genieten we van de natuur. Het land is erg nat, maar op de dijkjes is er goed te lopen.


Brandgans
De polder zit vol ganzen. Heel veel Brandganzen, Grauwe ganzen en Kolganzen. Prachtig om ze allemaal in de lucht te zien. Natuurlijk met de kijker de groepen afspeuren. Misschien zit er wel een roodhalsje, rietgans of toendrarietgans tussen. Maar nee, dit keer niet.

Eempolder, erg nat
Op het Eemmeer ontdekken we naast de Knobbelzwanen ook de Kleine zwanen en de Wilde zwanen. De eerste keer dit jaar dat we deze vogels weer tegenkomen. De Wilde zwaan heeft een langere nek en het geel op zijn snavel is meer aanwezig dan bij de Kleine zwaan. Jammer dat ze zover weg zaten op de plas.
het waait
de Wilde eenden uit de wind
Na een week binnen is het toch lekker om even uit te waaien en te genieten van de natuur.

Knobbelzwanen, Kleine zwanen en Wilde zwanen

de wind in de rug

woensdag 26 december 2012

De dametjes

Kerst 2012
2e Kerstdag de hele familie in huis voor het gourmetten. Dennis was een beetje ziek, maar de dametjes hadden zich voor het feestje, feestelijk uitgedost. Een plaatje waard.


Celina
Dylana
Julia
Dennis

vrijdag 21 december 2012

Dat kan ze ook

Marjan Fey
Vanmiddag het laatste kerstconcert in 2012 van het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior, en wel in het Bartholomeus Gasthuis, Lange Smeestraat te Utrecht.
Vanmorgen was de dirigent Michel de Valk, de dirigent en de pianist. Vanmiddag was de pianiste Marjan Fey, de pianiste en de dirigente.
Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior
Voor Michel is het standaard, dat hij in de Vijverhof te Harmelen zowel piano speelt als dirigeert.Voor Marjan was het de eerste keer dat zij tijdens een concert voor het koor stond en het ook nog moest begeleiden. Nu maakte ik me eigenlijk geen zorgen omdat Marjan dirigente is van een eigen mannenkoor.
Al jaren is het Bartholomeetje de thuisbasis voor ons laatste kerstconcert. De ontvangst is goed en het is een mooie zaal om in te zingen. De mensen zijn spontaan en de pianiste heeft de beschikking over een mooie vleugel. Alle ingrediënten voor een mooie afsluiting.
Bert Landman
Zoals de afgelopen zeven kerstconcerten, was ook nu Bert Landman onze presentator. Op de inmiddels hem bekende wijze praatte hij de muziekstukken aan elkaar.

Excelsior
Het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior was met een flink koor aanwezig en ook de solist Ruud Boers was weer van de partij.


Ruud Boers
Degene die ontbrak was de dirigent Michel de Valk, maar Marjan nam van achter de vleugel, vol verve zijn rol over. Op duidelijke wijze en met een glimlach dirigeerde zij de mannen van het politiekoor. Een mooi perspectief voor de toekomst. Beiden kunnen een dubbelrol spelen.



Als speciale gast was vanmiddag de korpschef van Midden Nederland, Miriam Barendse aanwezig. De korpschef had in een overleg al aangegeven dat het politiekoor een belangrijke representatieve rol speelt binnen de regio politie. ( foto's Huib de Rooij en Ron van Oostrum)

korpschef, Miriam Barendse
Excelsior is trots op je
 

Traditie.

Michel de Valk
Al vele jaren is het de traditie om de kerkdienst in verpleeghuis Vijverhof ( voormalig Heremalerhof) te Harmelen op te luisteren met de zang van het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior.
De bewoners van de Vijverhof, voornamelijk meer of minder geestelijk gehandicapt en ook de pastoraal werker Hannie Schepers hebben een speciaal plekje bij Excelsior. Het is fijn om ook voor deze mensen te mogen zingen.


Voor de dienst speelt Michel de Valk kerstmuziek op de mooie vleugel. Tijdens de dienst ondersteund het politiekoor de bewoners en zingen ook een aantal kerstliederen.
Traditie is ook dat Hannie het koor bedankt in de vorm van een gedicht. Michel krijgt in dit gedicht altijd een speciale plaats en werd dit keer zelfs als zoon betiteld. Het koor sluit vervolgens   traditioneel af met een Pools kerstlied.
 
Na afloop kregen de zangers van een bewoonster een rode roos uitgereikt.
Al eerder vermeld dat Michel met de moderne tijd meegaat en gebruik maakt van de I-pad. In de oude tijd zorgden we er altijd voor dat we ook alles weer meenamen. Dat geldt natuurlijk ook voor een I-pad. Die laat je toch niet liggen. Of toch wel Michel? Maar goed dat de zangers er zijn om dit probleem weer op te lossen.
in de hal een mooie Kerststal
 

donderdag 20 december 2012

Zingen zonder piano


Vanmiddag stond op het programma het kerstconcert in Hoogland voor de plaatselijke afdeling van de Zonnebloem. Een mooi gebouw en een flinke zaal, tot de laatste plaats bezet met Zonnebloem gasten.
Het koor is aanwezig met 24 zangers, de dirigent Michel de Valk en onze pianiste Marjan Fey. Voordat het koor compleet is, ga ik samen met Hen Evers de zaal bekijken. Waar zal het koor gaan staan ?  Op- of voor het podium ? Terwijl we het geheel bekijken vraag ik terloops waar de piano staat. Tot onze stomme verbazing was men vergeten een piano te regelen.
Overleg
Hoogspanning bij de organisatie en ook een beetje bij het koor. Hoe verder ? De piano van de naastliggende kerk was al bezet. Als nood werd er ergens snel een keyboard vandaan gehaald. Een noodoplossing. Overigens werd door het bestuur van de Zonnebloem zowel voor als na het kerstconcert excuus aangeboden aan het koor en aan de gasten van de Zonnebloem.

Bert Landman
De muziekcommissie, dirigent en pianiste besloten om het programma aan te passen. Een aantal muziekstukken zijn echt niet te zingen zonder een begeleiding op de piano. Dit gaf weer werk aan onze spreekstalmeester Bert Landman om zijn verhaal op orde te krijgen. Marjan was verre van blij met deze situatie en beperkte de begeleiding door de noodzakelijke noten aan te geven.


Terugkijkend heeft het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior er toch een mooi concert van gemaakt. Jammer dat enkele prachtige nummers moesten uitvallen.

Excelsior zong:
*Komt allen tezamen
*Little drummerboy
*Heerlijk klonk het lied der eng’len
*Dobryj Wetsjir Tobi
*Hoe leit dit kindeken
*De herdenkens lagen bij nachte
*Nu zijt wellekome
*Klokkenklank in Kerstmistijd
*’t Was nacht in Bethlehemsdreven
*Leise rieselt der Schnee
*Ere zij God
*Stille Nacht
*A Christma wish
 
inzingen
Michel de Valk
 

woensdag 19 december 2012

Zingen in de H.H. Petrus en Pauluskerk te Cothen.

H.H.Petrus en Pauluskerk te Cothen
Voor een koor is het een plezier om te zingen in een echte kerk. De klank in een kerk is zoveel beter dan een lage zaal, met gordijnen. Ook voor de dirigent is het een plezier om met geluid en koor te spelen.

foto Dirkjan Kraan
De kerk was goed gevuld, zo’n 200 mensen waren op het kerstconcert met het Utrechts Politie mannenkoor Excelsior afgekomen.

Michel de Valk - foto Dirkjan Kraan
De kerk was sfeervol verlicht en voorzien van een prachtige Kerststal. Excelsior was met een groot koor van 30 zangers aanwezig. De uiterste 1e tenor en 2e bas stonden op het randje van het podium. De 1e bassen werden zelfs in drie rijen opgesteld.

foto Dirkjan Kraan
Er werd mooi en goed gezongen, hetgeen met applaus beloond werd. Na afloop kregen de koorleden veel complimenten van de toehoorders, die van het concert genoten hadden.

De voorzitter Hans van Ede
Het geheel was goed georganiseerd, mede door onze voorzitter Hans van Ede, ook een inwoner van Cothen. Hans had daarnaast voor de zangers een surprise in de vorm van een streekproduct. Door de lokale fruittelers was er voor iedere zanger een fles echte appelsap en een zak met appels ter beschikking gesteld.

Echte streekproducten
In de pauze werd ook dit keer weer de CD  “80 jaar Utrechts Politie Mannenkoor EXCELSIOR” verkocht.


Foto’s van het politiekoor volgen nog. Inmiddels de foto's omvangen en in de blog geplaatst. Prachtige foto's gemaakt door Dirkjan Kraan.

 
 
 
 

Kleurrijk en statig

Pestvogel

Tussen de kerstconcerten door even naar buiten. In Nieuwegein zijn er Pestvogels gezien. Een prachtige vogel die in Noord-Rusland thuis hoort en tijdens de winter komt buurten in Nederland. Ik heb hem wel eens eerder gezien, zelfs in Maarssenbroek, maar een mooi plaatje schieten van deze vogel stond nog op mijn lijstje.
 
Bij aankomst op de op waarneming aangegeven locatie, staan al enkele vogelaars met van die grote lenzen. De vogels, drie stuks zijn net gevlogen. Na een omtrekkende beweging komen de vogels toch weer in beeld en laten zich goed op de foto zetten.

Algemeen
Doortrekker en wintergast, meestal in (zeer) klein aantal, soms in vrij groot aantal.
De broedgebieden van de pestvogel liggen rondom de noordpool in de boreale naaldbossen. In Europa herbergen Finland en Zweden de belangrijkste aantallen.

Pestvogels worden in Nederland vooral aangetroffen op besdragende struiken. Al met al een totaal andere omgeving dan de noordelijke sparrenbossen waar de pestvogel broedt.

Vanwege de rode, lakachtige vleugelveertjes noemen de Engelsen hem ‘Waxwing’ . Dat klinkt flatteuzer dan onze naam voor deze gast uit het noorden: pestvogel. Hij woont in de dichte taigabossen in Noord-Rusland en de bosrijke gebieden van Finland, Zweden en Noorwegen. In de winter eet hij bessen. In een slecht bessenjaar trekken de pestvogels naar het zuiden en zuidwesten. Dan komen deze prachtvogels bij ons eten van Gelderse roos of liguster. Soms zie je ze in geen jaren, en dan is er ineens weer een winter met een hele invasie aan pestvogels. Vroeger wist men met dit onverwachte optreden geen raad. De vogel werd daardoor symbool van allerlei onheil. Zo sprak men in het oude Griekenland van ‘vonkenvogel’, omdat de rode vleugelpuntjes – ook wel lakplaatjes genoemd - brand zouden stichten. Een Boheems schilderij uit ca. 1360 toont Madonna en het kindje Jezus met een pestvogel in zijn hand. Kort daarvoor werd de streek geteisterd door de pest. Mogelijk is toen de naam pestvogel ontstaan, en symboliseerde het schilderij de menselijke onmacht tegen de ziekte. Ook zouden pestvogels oorlog brengen. Toen in 1618 de Dertigjarige Oorlog uitbrak, verschenen er pestvogels op het strijdtoneel. Men noemde ze ‘Kriegsvögel’. Nu weten we beter en kunnen we er ons over verbazen hoe makkelijk ze te benaderen zijn. Dit laatste komt omdat ze in hun geboortestreken zelden een mens zien en dus ook geen enkele angst voor ons ontwikkeld hebben. Pestvogels zijn fraaie vogels om te zien. Zo groot als een spreeuw, rossig gekleurd en met een staartpunt die wel in okergele olieverf gedoopt lijkt te zijn. Bovendien hebben pestvogels een kuif waarmee ze stemmingen aan kunnen geven. Geagiteerde vogels zetten kuif en veren op, maar wanneer de vogel lekker in zijn veren zit en zich in groepsverband tegoed doet aan een bessenbonanza wil het kuifje ook nog wel eens opstaan. (bron: vogelbescherming.nl)