woensdag 31 oktober 2012

Halloween

Marco, Michel, Matthijs, de verschrikkelijke buurmannen
Het schijnt vandaag Halloween te zijn. In Kamelenspoor kom je daar niet om heen. Matthijs en Marjolein hebben met een aantal buren een echt Halloweenfeestje georganiseerd.


Op de website van de gemeente het feestje aangekondigd, met als resultaat dat meer dan zestig kinderen zich aanmeldde om mee te mogen doen.
M&M spookhuis
Bij het voetbalveld was een tent opgezet en verlichting aangebracht zodat de kinderen geschminkt kon worden voor de optocht. In groepjes mochten ze langs de huizen gaan. Alleen de huizen die een Halloween uitstraling hadden en dat waren er veel in de wijk.

Dylana
Oma mocht snoep uitdelen en opa mocht foto’s maken.

Schminken
Aan het eind van de tocht waren de kinderen moe en de tassen vol met snoep.

Celina
Joriz
???
Ook de ouders hadden hun best gedaan en liepen er als heksen bij. Enkele vaders vertoonden zich als spook in de wijk.

Marjolein, Ilonka
Marjolein

Na afloop warme chocolade melk met zelf gemaakte koekjes en een vuur korf om weer lekker op te warmen.
Klaar voor de start
Celina had een top avond. Dylana was jammer genoeg ziek en moest halverwege afhaken.

Oma deelt uit
De avond was zeer geslaagd en voor herhaling vatbaar.

De buit

maandag 29 oktober 2012

465 treden


Ik dacht dat we de afgelopen jaren alle familieleden uit Down Under wel de trappen van de Dom opgejaagd hadden. Maar nee hoor, eentje vergeten en laat die er nu net zelf om vragen.


De Dom
Het is koud en er staat een forse wind. De bladeren op het Domplein draaien rond als een kleine tornado. We staan nog even te wachten voordat de deuren van de plaatselijke VVV open gaan.

de gids
Binnen is het lekker warm, maar dat is van korte duur. Als de groep zich verzameld heeft, gaan we richting de Dom voor de beklimming van de 465 traptreden. We gaan tot ongeveer 95 meter hoog. De hele Domtoren is 112 meter hoog.

Boven op de Dom
Het eerste gedeelte gaat nog, maar bij de grote klokken giert de wind door de openingen in de toren. Eenmaal boven, op 95 meter hoogte, houd ik mijn bril vast omdat ik bang ben dat hij anders wegwaait.

Zicht op Maarssen
Jammer het is zwaar bewolkt, dus het zicht richting horizon is beperkt. Gelukkig is het wel droog.

De Dom
Na een uurtje staan we weer buiten en heeft John onze toren beklommen en heb ik weer genoeg gesport voor vandaag.

John
Als ik boven op de dom sta, kjik ik even naar benee
dan zie ik het ouwe graggie,  het Vreeburg en Wijk C
Ja dan sprink me hartjie ope,  ik ben trots wat daggie wat
er is geen mooier plekkie, as Utereg me stad



Ze zingen in ons landjie, bij ons in de Jordaan
van dat gaat naar Den Bosch toe, we gaan er naar de Zaan
Maar `t mooiste wordt vergete, dat is toch zeker schand
we hebbe ook nog Utereg, in `t hartjie van ons land!
Kom op `t station is kijke, `t barst er van de rails
we hebbe de hoogste toren, dat is iets crimineels
Dan heb je nog de Jaarbeurs, de Munt en Kromme Rijn
en voor de mooiste mokkels, moe je ook in Utereg zijn!


zondag 28 oktober 2012

Escher in Paleis Soestdijk

John voor bordes paleis Soestdijk
Een kille maar stralende zondag. Een mooie dag om er met John de Jong, uit Tasmanië, er op uit te trekken. Wat is er dan mooier om een bezoek te brengen aan ons welbekende paleis Soestdijk, in combinatie met een expositie van M.C.Escher, de wereldberoemde tekenaar, graveur, schilder.

Mooi op tijd bij het paleis om beiden te bewonderen.
Een uurtje later stonden de bezoekers buiten in de rij. Escher is een geweldige tekenaar die met zijn tekeningen de kijker op het verkeerde been weet te zetten. Mathematisch knappe overgangen van onder meer vissen naar vogels. Trappen die de verkeerde kant oplopen en eigenlijk niet kunnen.
M.C.Escher
Kon niet nalaten om John voor het bordes op de foto te zetten. Het bordes waar in het verleden de hele koninklijke familie op stond tijdens het defilé van de onderdanen.

Paleis Soestdijk
Ook bijzonder om door het paleis te lopen waar onze koningin Juliana samen met Prins Bernhard en hun kinderen hebben gewoond en geleefd.


Tot slot een wandeling door de tuin genietend van de herfst en het zonnetje.


zaterdag 27 oktober 2012

De Pergola in het Máximapark

Pergola, Máximapark
Afgelopen dagen stonden er enkele artikelen over de Pergola in het Máximapark in de krant. De Pergola zou 6 meter hoog zijn en zo’n 2,8 miljoen euro per kilometer kosten. Gezien de huidige crisis werd besloten om er nu mee te stoppen en de overige 6 mijoen euro aan iets anders te besteden.


Tijd om eens op onderzoek uit te gaan. Het Máximapark is een groot park in Leidsche Rijn en ondanks de hoogte van 6 meter, is het toch wel even zoeken. Het Lint is 8 kilometer lang en ergens langs dit Lint wordt de Pergola gebouwd.
Zo groot
Maar goed even internetten en het wordt duidelijk dat het in het gedeelte De Binnenhof moet staan. Vervolgens was het niet moeilijk om de Pergola te vinden. Het Lint aflopen vanaf het tuincentrum aan de Utrechtseweg en je ziet de kolossen zo staan.


Het is nog niet af en volgens de omschrijving moeten er nog planten tegen komen. Dus over een paar jaar nog maar eens kijken hoe het geworden is. Misschien nestelen de vogels er dan wel. Maar 2,8 miljoen euro blijft een hoop geld.


vrijdag 26 oktober 2012

Politiekoor zingt in Tiel

Zorgcentrum Walstede te Tiel
Vanmiddag vrijdag 26 oktober 2012 een concert gegeven met het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior in het zorgcentrum Walstede te Tiel. Een op dit moment moeilijk bereikbaar gebouw in verband met de werkzaamheden voor de deur. Maar toch 23 zangers wisten de weg te vinden naar Walstede.

De zaal zat vol, met zoals gebruikelijk, meer vrouwen dan mannen. Voor aanvang van het concert eerst even inzingen. Soms is de ruimte wat beperkt, maar goed het is maar om de stemmen los te maken.

Inzingen
Natuurlijk had ik liever een koor-foto geplaatst van het optreden, maar ja zingen en fotograferen gaat zo moeilijk samen.

Nadat het politiekoor zich had opgesteld in de zaal vroeg een oudere mevrouw, die op de eerste rij zat, wat wij eigenlijk kwamen doen.


Michel
Excelsior had een mooi programma, dat aan elkaar gepraat werd door Henk Wilkens. Een aantal toehoorders kenden enkele liederen en zongen die ook zachtjes mee.
Marjan
De meezinger op dit moment is “Adieu, mein kleine Gardeoffizier” die vrijwel iedereen kent en meezingt.
Dit keer een geweldige piano en Marjan wist daar wel raad mee en zette met haar (tussen)spel Michel op het verkeerde been.

zaterdag 20 oktober 2012

Daar komen de schutters


De auto is gepakt om richting huis te gaan. We kijken nog even rond en zien dan een grote groep jagers het weggetje voor het huis opkomen. Gewapend met honden en geweren lopen ze langs ons heen. Indrukwekkend om de groene mannen zo te zien lopen.
Waar gaan ze op jagen in het bos iets verderop ? We doen een poging. Er wordt alleen Tsjechisch gesproken. Willem zet zijn vingers naast zijn hoofd om een hertje na te doen, maar die blijken niet het doel te zijn. Uiteindelijk met handen en voeten komen we er achter dat het een zwijnenjacht is.
 

 
 
 
 
 

donderdag 18 oktober 2012

Praag

Praag bij de Moldau
De toerist 18-10-12
Het laatste blogje van de vakantie in Tsjechie. Door andere bezigheden een beetje verlaat, maar Praag is zo mooi, dat ik deze foto's toch wil laten zien.
Uitzicht op Praag
Praag
Vandaag de toerist uitgehangen in Praag. Overigens niet alleen, er liepen er nog een paar duizend rond in het oude centrum van Praag. Jammer dat er zoveel mensen rondlopen, het is zo’n mooie stad, met erg mooie gebouwen en dan is het vervelend als er continu mensen voor lopen.

Overal toeristen
Een gids is herkenbaar aan zijn vlaggetje
 Wel hilarisch ook. Een groep mensen, Duisters, Japanners, Belgen en andere soorten lopen als een kudde schapen achter een gids aan, herkenbaar aan een opgestoken bloem, paraplu of vlaggetje.
Wisseling van de wacht


Wij hadden onze eigen gids. Willem heeft deels 12 jaar in Praag  gewoond en gewerkt en kent daardoor alle hoekjes en gaatjes van deze stad. We zijn nog even door de straat gelopen waar hij de beschikking had over een appartement.







Toevallig stond er een heel opvallend sportauto precies voor de ingang van het complex. Natuurlijk op de foto gezet, en ik niet alleen overigens.

Het weer werkte prima mee en we konden zelfs het terras gebruiken en lekker in het zonnetje zitten.


Een speciale toeristische plek is de oude brug over de Moldau.

de Moldau
 
Waarom raakt iedereen deze plaquette aan ?

Eeuwige trouw. Bij een huwelijk, hangslot aan een burg en sleutel in de Moldau
Een dag is te kort om Praag te zien. Maar in ieder geval een goede indruk overgehouden aan Praag. Of zoals Willem het zegt, ‘Praag geeft je een warm gevoel’.

Franz Kafka