zaterdag 22 april 2017

Het rugzakje terug van weggeweest.

Zwartkop en geologger
In september 2016 kregen enkele Zwartkoppen een rugzakje. Een leuk woord voor een Geologger. Dit is een instrumentje dat globaal de vliegroute en verblijf van de Zwartkop vastlegt.

Met en zonder rugzakje
Zwartkop
Wat vast staat is dat zo goed als alle Zwartkoppen de winter niet in Nederland doorbrengen. Maar waar blijven ze tijdens de winterperiode. België ? Marokko ? Sahara ? Middellands Zeegebied ?

Pas als de Zwartkop wordt terug gevangen met zijn rugzakje, dan kan onderzocht worden waar hij gedurende de periode september 2016 tot en met april 2017 gevlogen en geweest is.

Zwartkop
Vandaag was het de eerste CES dag. Een dag waarbij vogels worden gevangen, gemeten en geringd volgens een vast patroon voor wat betreft de tijden, netten en omstandigheden.

En laat nu net vandaag de eerste Zwartkop met een rugzakje zich laten vangen.
Iedere keer vind ik het weer een klein wondertje dat zo’n kleine vogel enorme afstanden aflegt en na een overwintering weer terug komt op dezelfde plaats, bijna op de vierkante meter nauwkeurig.

Zwartkop
De geologger is verwijderd en gaat naar de onderzoeksinstelling die  dit rugzakje heeft geplaatst. Natuurlijk zijn we heel erg nieuwsgierig naar de uitkomst.

Zwartkop
Wat we in ieder geval wel hebben kunnen vaststellen is dat de vogel  er na deze lange reis met het rugzakje er uiterlijk gezond uitziet en kennelijk geen hinder heeft ondervonden van deze extra uitrusting.
Zwartkop
Naast de Zwartkop gingen er vele andere soorten vogels door de handen van de ringers. Langzaam komen ze allemaal weer deze kant op. Fitis, Tjiftjaf, Tuinfluiter, Rietgors. 
Leuk hoor om ze weer te horen en te zien.

Fitis

Maurice en Nina
Is het een Fitis of een Tjiftjaf ?

Tjiftjaf

Tuinfluiter

Rietgors

Putter

Staartmees

Nina en Staartmees

Staartmees

CES 1, even rust voor de volgende ronde
Vrijdagmorgen ook nog enkele  uurtjes op pad geweest om Kieviten te zoeken en te ringen. Samen met Tijs en Yvonne de velden afgetuurd en met een mooi resultaat van 14 kievitjes de ochtend afgesloten.
Kievit  - pul

pulletjes in het veld

Moeder Kievit neemt het jonkie weer onder haar vleugels

woensdag 19 april 2017

Een vroeg Oranje feestje

De koormeester zet de mannen op hun plaats
en geeft de laatste intsructies
Woensdag 19 april 2017 te 20.00 uur
Een concert voor de Stichting Oranjecomité De Bilt-Bilthoven in de Opstandingskerk, 1e Brandenburgerweg 34 3721 MJ Bilthoven

De ontvangst van het koor was hartelijk. Een ruime zaal om in te zingen.
De koffie met een gebakje stonden al klaar voor de zangers.

Even de piano testen.
Is prima
De eerste opmerking na het concert kwam van Bertus van Es.
“Wat een verschil met het concert in een verzorgingstehuis.
  Een kerk waar het fantastisch klinkt en een kerk vol enthousiast publiek.
Het was een geweldig mooi concert”
.

En daar sluit ik mij als zanger van het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior volledig bij aan.

Het werd voor ons een ontspannen concert, mede door de entourage. Een lekkere ruimte om in te zingen en een erg enthousiast publiek, dat zichtbaar genoot van ons optreden.

Automatisch gaat er dan een schepje boven op. Het stimuleert de koorleden om extra hun best te doen en heeft ook zijn uitwerking naar de dirigent en de pianiste.

Het Utrechts Politie Mannenkoor excelsior
Ruim een uur lang bracht het politiekoor een leuk afwisselend programma. 
Groter kan de tegenstelling niet zijn, als in het programma zowel Domine Salvum Fac als Droomland  is opgenomen.

Bert Landman, de spreekstalmeester
Er waren liederen die stiekem een beetje meegezongen werden, maar Droomland, Adieu mein kleiner Gardeoffizier, en natuurlijk het Wilhelmus, werden uit volle borst door de bezoekers in de kerk meegezongen.

Het koor paste maar net tussen de piano en de bloementafel
grapje fotograaf Bertus van Es
Zelfs de burgemeester van Bilthoven zong vol enthousiasme,  ook het lied Droomland  en de andere liederen mee.
Was wel leuk om te zien dat er achter in de kerk steeds meer zangers van het knollenkoor Apollo kwamen luisteren, die na de pauze een optreden verzorgden.
Na afloop kreeg ons politiekoor een staand applaus van de bezoekers.
Dat is toch wel een heel mooie afsluiting van dit optreden.
 Een optreden dat zeker voor herhaling vatbaar is.

Het programma dat we brachten :
71a Domine salvum fac
331 Evry time i feel the spirit.
246 Roll, Jordan Roll.
324 The lily of the valley
129 It’s me o Lord
208 Oh what a beautiful morning
332 La Golondrina
316 Yellow Bird
16 American trilogy
309 Whispering hope
314 Yesterday
336 Droomland
327 You raise me up
338 Don’t fence me in
315 Youll never walk alone
174 Adieu mein kleiner Gardeoffizier
305 Wilhelmus 

zaterdag 15 april 2017

De val van de muur

Dit was de muur

Het is weer de derde zaterdag van de maand en dus aan het werk als vrijwilliger voor Natuurmonumenten.

Dotterbloemen
Er staan diverse klussen op het programma en we beginnen in het Parkbos. Vorig jaar hebben we dotterbloemen gepoot op de eilandjes. Niet alle dotters hebben het goed gedaan en dus mochten er zo’n 100 nieuwe planten gepoot worden.




Het vervelende van eilandjes is, dat die meestal in een waterige omgeving liggen en dus oppassen dat de laarzen niet onderlopen. Maar het ging goed en al snel stonden de plantjes in de vette klei.




Door naar de muur. Een muur die al heel lang aan de rand van het dorp staat. De muur had de nuttige functie om het steenfruit van voldoende warmte te kunnen voorzien.
Het werkt als volgt. Het is een dubbele muur met een stevige spouw en de maar staat in de volle breedte op het zuiden gericht. Door de zon wordt de muur opgewarmd en de spouw houdt de warmte langer vast. Ideaal voor de planten, struiken of bomen die extra warmte nodig hebben.






Maar in de loop der jaren is het cement helemaal verzand en is een groot gedeelte van de muur  omgevallen. Aan ons de taak om alle bakstenen te verzamelen en netjes op te stapelen. Een metselaar mag er daarna weer een muur van metselen. Het was flink doorwerken voor de hele groep, maar het is gelukt. Zo is er iedere keer wel wat bijzonders te doen rond Haarzuilens






 Op weg naar huis, Tijs en Maurice opgezocht en samen met hen opzoek gegaan naar Kieviten. Niet lang aan het zoeken geweest, er was te veel wind en daardoor te koud voor de eieren en de jongen kieviten. Tijs vond op het enorme veld toch nog een klein Kievitje. Na het ringen het pulletje zo snel mogelijk weer teruggebracht bij zijn ouders.





Na het eten met Tijs de nestkasten gecontroleerd. Het gaat best goed. Acht koolmezen en twee pimpelmezen zaten op hun nest en in totaal hebben we 64 eieren kunnen tellen.

donderdag 13 april 2017

905 heeft 4 kinderen.

Jonge Kieviten - pulletjes
Tijs wil in de ochtend proberen om enkele kieviten te ringen. Naast de gebruikelijke ring krijgen de kieviten ook enkele kleuringen. roerloos, kop naar beneden. 
Heb jij tijd ?. Eigenlijk niet, zou moeten oppassen, maar Riet wil het wel overnemen.

Ekster
Met enige zekerheid ga ik er van uit dat Tijs langs komt en zet een kooi open. Voor ik het weet loopt een ekster naar binnen. Een bijzonder beest. Ziet er erg verwaarloosd uit. Van beide vleugels zijn er slagpennen afgebroken en ook de staart ziet er niet fraai. Tijs heeft de vraag uitgezet of iemand weet hoe dit ontstaan is. Maar in ieder geval krijgt de ekster toch een ring.

beschadigde vleugels

stalen ring
Nog even napraten onder een bakje koffie, voordat we verder op pad gaan.
Maar ja de turkse tortel wil ook graag een ring en wandelt ook naar binnen. Die krijgt hij dan ook.

turkse tortel
Vervolgens het veld in op zoek naar Kieviten. Nu die zijn er voldoende, maar daar mee heb je ze nog niet. Het begint met het gedrag van de vogels te bestuderen. Hoe lopen ze ? Zijn ze zenuwachtig ? Zitten ze stil verscholen ?  



Klink er een roep in verband met gevaar ? Jagen ze de kraaien weg om hun eieren of kroost te beschermen ? Of zitten ze breed ? Gedragingen waarvan door de kenner veel uit af te lezen valt. Hebben ze nog eieren of zijn er al jongen kieviten ? Of staat de vogel op de uitkijk ?

Kievit nummer 905. Herkenbaar aan zijn kleurringen

Af te lezen met de scope
Tijs herkent de 905 die pas geleden geringd is, aan zijn kleurringen. Een gele- en een groen ring voorzien van een cijfer en of letter. De scope komt tevoorschijn en de ringen kunnen gelezen worden. Het is volgens de boekhouding de 905. 
Kort te voren zat de 905 breed uit tussen de graspollen. En laten nu net op die plek vier kleine kievitjes, ofwel pullen min of meer verstopt liggen tussen de stoppels.

verstoppertje spelen
roerloos, kop naar beneden

een ring

zo klein

teen - tarsus

geimproviseerde werkplek

wegen,  zo'n kleintje wegt plm. 15 gram
De pullen zijn nog maar hooguit twee dagen oud. Alle vier krijgen een ring en worden snel weer teruggezet bij de 905.


In de ochtend worden nog vier pulletjes en twee volwassen kieviten geringd. Een geslaagde ochtend. Nu maar hopen dat die kleintjes zo ook roepend rondvliegen.