zaterdag 28 juni 2014

Eén jaar

De zusjes, Celina, Eleana, Dylana
Hiep, hiep, hoera, Eleana is één jaar.
Voor je het weet zijn ze groot. De jongste van de kleinkinderen is vandaag al weer één jaar oud geworden. Nog even en ze gaat naar school.


Voor Eleana de eerste fotoalbum en de drieëntwintigste album in de reeks voor een kleinkind.
Ook deze album staat online. De volgende album begint waarschijnlijk met een foto met één kaarsje op de taart.  Klik op de album om deze te bekijken.

ik ben jarig

Zo'n vlammetje is leuk, maar wel heet

donderdag 26 juni 2014

Het Steenuiltje

Bewijsplaatje Steenuil
Bij het rondkijken op Waarneming kom ik een adres in Houten tegen, waar Steenuiltjes op de schoorsteen gezien worden.
Nu heb ik wel eens eerder een Steenuiltje gezien, in de schemer en op grote afstand, maar deze uiltjes moet je van redelijk dichtbij kunnen waarnemen.
Toevallig zit er op loop afstand nog enkele jonge Ransuilen in een boom. Dus leuk om beide uilensoorten te combineren. De eerste keer vinden we de Ransuilen en laten de Steenuiltjes het afweten.
Een tweede bezoek aan de Binnenweg in Houten geeft meer resultaat. Een gesprekje met de bewoonster van het pand, die toevallig het hekwerk staat te boenen, geeft meer duidelijkheid.
De Steenuiltjes zitten wel regelmatig op hun schoorsteen onder het afdakje, maar nestelen in een schuur bij de buurman. Inmiddels moeten het er vier zijn.
Ook op de dag zijn deze uiltjes regelmatig te zien en genieten ze van het zonnetje op een paaltje in de wei, of een beschut plekje op het dak.

Steenuil
En inderdaad, op het dak bij de buren, een beetje tussen de opstaande planken zit iets. Met de verrekijker is het Steenuiltje goed te zien. Een fotootje is leuk als bewijsplaatje. Verder wordt het niets. Het uiltje verdwijnt en laat zich niet meer zien.


Later op de dag laten zich zelfs twee Steenuiltjes zien en hebben we alle gelegenheid om een aantal foto’s te maken. Het is een mooi, koddig beestje.

Steenuil
De Ransuiltjes vinden we niet terug. De boom waar ze vorige keer nog in zaten is nu leeg. 
Op de terug weg toch nog wat leuke plaatjes kunnen schieten.

DE STEENUIL,  Little Owl , Athene noctua


De steenuil is de kleinste uil in de Benelux. Het is een klein gedrongen uiltje van ongeveer 21 tot 23 cm. De steenuil heeft een platte kop met felle gele ogen, en heeft aan de bovenkant bruine veren met lichte vlekken. De steenuil is een broedvogel en standvogel in een groot deel van Europa, Noord-Afrika en Midden-Azië.
De steenuil heeft het liefst een landschap met weilanden, knotwilgen, fruitbomen en oude schuurtjes. Bloemrijke weilanden zijn een echt muizen- en regenwormparadijs, dus daar vindt hij veel voedsel. Knotwilgen, fruitbomen en schuurtjes hebben dikwijls holletjes waarin de steenuil zijn jongen kan grootbrengen. Hagen en houtkanten zijn plaatsen waar hij zich kan verschuilen.


De steenuil is ook dikwijls overdag actief, en is te zien zitten op knotwilgen of weidepaaltjes, te genieten van het zonnetje. De meeste mensen zien hem echter niet, omdat hij zo klein is. Als hij op een paaltje zit is het net of dat gewoon wat langer is. Hij maakt wel veel lawaai. Van oktober tot februari kan je hem van ver horen roepen, een soort “koewie”, gekef en een wat langer “joeeek”.

Steenuiltje



Het voedsel van de steenuil is aangepast aan zijn grootte, hij pakt wel muizen als hij kan, maar ook veel regenwormen, kevers en andere insecten en soms kikkers. Soms komt de steenuil met prooien aanzetten die verrassend groot zijn ten opzichte van zijn eigen formaat, zoals ratten. Hij heeft verschillende jachttechnieken. Loeren vanaf een paaltje, over de grond lopen en rennen of jagen vanuit een lage vlucht. (bron Wikipedia)

Veertje van een Ransuil ?

Bruine kiekendief

Grutto

Vrouwtje Fazant

Witte Kwikstaart

vrijdag 20 juni 2014

Het Orpheusspotvogeltje

Orpheusspotvogel
Op een mooie zonnige middag op zoek naar het Orpheusspotvogeltje ergens in Maarn bij een telpost van vogels. Het vogeltje is daar al door een aantal vogelaars bewonderd. Het is een leuk vogeltje en daarnaast wordt hij maar zelden gezien in onze provincie.
Goed, het vogeltje niet gevonden. Uit analyse blijkt dat het een vrolijke zanger is, die zich goed laat zien, jawel, in de morgen en aan het eind van de dag. Dus een zonnige middag is niet de tijd om naar het Orpheusspotvogeltje te zoeken. Maar de Boompieper, die ook in dit gebied woont laat zich wel vol op horen.
Boompieper

Op een grauwe ochtend opnieuw op pad, en op locatie zit de druktemaker flink te zingen. Laat zich even zien en vliegt weer door naar de volgende boom om ook daar van zich te laten horen en het lukt om deze Spotvogel op de foto te zetten.

Orpheusspotvogel

Orpheusspotvogel

Orpheusspotvogel

Op de terugweg langs de plaatsen waar de Steenuil en de Ransuilen zich ophouden. Inmiddels regent het. Pieter Hilgeman, in de regen, maar onder een paraplu is ook op zoek. De Steenuil laat zich echter niet zien, wel de in de buurt wonende Ransuilen. Inmiddels is het weer droog. Boven in de boom en met veel tegenlicht lukt het maar matig om er een foto van te maken.
Jonge Ransuil

Thuis foerageren er enkele jonge Pimpelmezen in de tuin. De jongste van het stel komt van achter het glas, even kijken waar ik mee bezig ben.

Jonge Pimpelmees


Orpheusspotvogel (Melodious Warbler, Hippolais polyglotta)

Orpheusspotvogel
De orpheusspotvogel is het zuidelijke broertje van de in Nederland broedende spotvogel. Ze komen beide in vergelijkbaar biotoop voor, de orpheusspotvogel laat zich echter iets vaker zien dan de spotvogel. Ze lijken heel erg op elkaar en alleen de geoefende vogelaar ziet en hoort het verschil tussen beide soorten. De orpheusspotvogel rukt langzaam op uit het zuiden en wordt in Nederland en België steeds vaker waargenomen. Vaak gaat het om zingende mannetjes en komt het (nog) zelden tot broeden, maar de verwachting is dat de soort de komende jaren een vaste broedvogelsoort gaat worden. In Limburg worden jaarlijks orpheusspotvogels waargenomen.

Rusteloos en actief. Vliegt van struik naar struik en laat zich soms even goed zien.
Overwegend grijsgroen van boven en geelgroenig van onderen, lichte ondersnavel. lengteL 13 cm, dunne insectensnavel, donkere zangvogelpootjes (bron Vogelbescherming.nl)

dinsdag 17 juni 2014

Een Woudaapje in de polder


Het is een beetje geheim, maar er zit een Woudaapje in de Molenpolder.
Waar precies kan ik daarom ook niet zeggen.
De vogel laat zich niet zien en blijft verborgen, waarschijnlijk tussen het riet ergens in de verte op de plas.
Alleen in de late avond laat hij of zij zich soms horen. De roep lijkt een beetje op een eentonig, vaag geblaf van een hond, maar dan wel op één toonhoogte.
Zondagavond enkele uren in de kou met, Marianne, Maria en nog een aantal vogelaars staan luisteren, langs de kant van de weg. Net toen we op weg waren naar huis liet het beestje zich horen.
Vanavond een tweede poging en ja hoor, in eens klinkt de roep van de Woudaap  “wouw” een aantal minuten de continue herhaling van deze roep.
Gelukkig komen er enkele beroepsvogelaars bijstaan, die bevestigen dat het hier echt om de Woudaap gaat.

Woudaap.

Woudapen zijn kleine moerasvogels die leven van visjes, amfibieën en insecten. Ze broeden in dichte rietkragen en ruigtes met wilgen en biezen, en zijn daarin moeilijk waar te nemen. De wintermaanden worden doorgebracht in tropisch Afrika. Woudapen leiden een zeer verborgen leven. Een ontmoeting met een woudaap is dan ook een zeldzame aangelegenheid. In vlucht is de woudaap opvallender; vooral de lichte vleugelvlekken zijn zeer karakteristiek en verwarring met een andere soort dan ook vrijwel uitgesloten.

Zeer kleine reiger die erg verborgen leeft. In het voorjaar is met enig geduld de 'zang' te horen. Leeft zeer verborgen. Klautert door het riet en kruipt bij onraad terug het riet in. Vliegt met snelle, rukkende vleugelslagen.
Adulte mannetjes hebben een zwarte kruin en bovendelen en een beige-kleurig lichaam. De grote vleugelvlek is eveneens beige-kleurig. De zwarte delen zijn bij vrouwtjes zwartbruin en de vleugelvlek is leembruin. Lengte33-38 cm.

Tot in de jaren vijftig broedden jaarlijks honderden woudapen in ons land. In 1965 werden nog zo'n 225 paren geteld, daarna liep de stand terug tot 20-30 paar rond 1990 en minder dan tien paar nu. (bron: Vogelbescherming.nl) 

woensdag 11 juni 2014

Nationale Buitenspeeldag 2014

Buitenspeeldag 2014 springkussen
Nog niet eerder van gehoord, maar vandaag was het de NationaleBuitenspeeldag 2014. Toch bestaat het al langer en zelfs de kinder-TV-zender Nickelodeon gaat de hele middag op zwart.

Kamelenspoor deed mee, mede georganiseerd door de wijkcommissie. Dus opa en oma werden vanmiddag in Kamelenspoor verwacht. Oma om op te passen en opa om foto’s te maken.

De wijkcommissie had echt veel uit de kast gehaald om er een leuke middag van te maken.
Een ritje met paard en wagen.
Een springkussen voor de kleintjes en een springkussen voor de groteren.
Zaklopen.  
Een variant op hoedje wip. 
Koekhappen.  
Een flink aantal kleine spelletjes.  
Sminken.    
Drinken, chips en zelfs een ijsje. 
Er was voor voldoende toezicht gezorgd en het zonnetje deed de rest.

De 120 kinderen vermaakten zich prima.

De locale TV zender van Stichtse Vecht kwam filmen en zelfs de wethouder Jaap Verkroost kwam een kijkje nemen op het voetbalveld in de wijk.

Een kleine selectie van vandaag.

120 kinderen voor de Buitenspeeldag

Springkussen voor de grote kinderen

Sminken


Celina

Hoedje wip

Bekers omgooien

Springkussen (Dylana)


Visje in de kom werpen

Toezicht

Zaklopen

uitzoeken

Stoer

Klein  en dapper

Door de wijk

Plezier

Spelletjes

Koekhappen

Limonade

ijsje

Wethouder Verkroost