woensdag 29 februari 2012

Klepperen na afloop

Kerk Westbroek
De ooievaars zitten weer op de nesten en treffen voorbereidingen voor het komende voorjaar. En dit keer voor het oog van de camera. Weliswaar op grote afstand, boven op het dak van de kerk in Westbroek, maar toch.


Na afloop van de daad, waren beiden luid aan het klepperen.

Ooievaars, Kerkweg, westbroek
Ook op de Kerkweg in Westbroek was een nest bezet, evenals in de boomgaard langs in de Bethunepolder

Ooievaars, Bethunepolder

In de mist


De wintervogels vertrekken of zijn vertrokken en de voorjaars- en zomervogels zijn onderweg. Daarnaast is het ook een mistige dag.

Maar, volgens Maria, was het misschien wel mogelijk om de Klapekster op de foto te zetten, die zich al enige tijd ophoudt op de Stulpheide in de Lage Vuursche.

Dus op pad, met als resultaat enkele fraaie plaatjes van een mistig landschap. De Klapekster liet zich niet zien en ook de andere vogels, die we wel hoorden, lieten zich niet zien, of zaten ver weg in een eveneens mistige omgeving.

zaterdag 25 februari 2012

Een frisse neus

door de modder
Een mooie ochtend om in het zonnetje en met een klein windje, een wandeling te maken in de polder. Naast- of achter de Haarrijnseplas is men druk doende om een nieuw natuur- en recreatiepark aan te leggen. De meeste paden liggen er inmiddels, maar ja, als je toch langs de plas terug wilt lopen, is het beter om laarzen aan te trekken. Overigens de plas was op enkele Meerkoetjes na, helemaal leeg. Zelfs de ganzen die over vlogen, lieten de plas links liggen.

Brandgans
Buizerd
Tjiftjaf
Wel lieten een drietal Buizerds een mooie show zien boven de velden, en de eerste Tjiftjaf van dit jaar op de foto gezet.

Vleuten en Haarzuilens hebben er een mooi groot wandelgebied bij. Alleen het is nog erg vlak en het zal wel even duren voordat de natuur zijn plekje gevonden heeft.

Waar de naam Wielrevelt vandaan komt heb ik niet terug kunnen vinden op Google. Volgens waarneming, heet het geheel polder Haarrijn en is alleen het gedeelte naast het Joostenlaantje het Wielrevelt.
Wielrevelt
Landgoed Haarzuilens heeft de afgelopen jaren een metamorfose ondergaan. Er is een heel nieuw natuur- en recreatiegebied ontstaan voor de bewoners uit Utrecht en omstreken. In januari 2010 is de Dienst Landelijk Gebied (DLG) begonnen met de uitvoering van het Wielrevelt. Het betreft het gebied tussen het dorp Vleuten en Kasteel de Haar. Inmiddels is er veel gebeurd. Er zijn fiets- en wandelpaden, waterlopen en parkeervoorzieningen aangelegd. Ook uitzichtpunten aan de Haarrijnse plas en recreatieterreinen zijn inmiddels gerealiseerd. De komende tijd zal gebruikt worden voor het planten van bomen en struiken en de aanleg van bruggetjes in het gebied.

In het voorjaar van 2012 zal het Wielrevelt officieel opengesteld worden voor recreatie. De fietsbrug over de A2 naar Maarssenbroek zal ook in het voorjaar van 2012 in gebruik genomen kunnen worden. Deze aansluiting maakt het helemaal compleet.
Wielrevelt
Er zijn veel nieuwe voorzieningen aangelegd voor de bezoekers. Fietspaden, wandelpaden, rolstoelpaden, bankjes en picknickweides; iedereen kan het mooie gebied beleven. Op het moment wordt er hard gewerkt aan de ontwikkeling van meerdere ' pleisterplaatsen'. Hier kunt u straks informatie over het gebied vinden, maar ook genieten van een welverdiende kop koffie na een lange wandeling.

Wielrevelt
Maar er is meer gebeurd. Naast nieuwe voorzieningen voor de bezoekers heeft ook de natuur een extra impuls gekregen. Verschillende graslanden zijn ingericht voor bijzondere bloemen en planten. De eerste ratelaars hebben in de zomer van 2010 al gebloeid. Eeuwenoude akkers zijn hersteld en zichtbaar gemaakt. Nieuwe stukjes moeras zijn aangelegd voor moerasvogels. (Bron: Natuurmonumenten)

Wielrevelt

dinsdag 21 februari 2012

Oma, oma, oma.

Met oma filmpje kijken
De meiden van Matthijs en Marjolein kwamen een nachtje slapen. Het is per slot van rekening vakantietijd.
Schilderen

De meiden, Celina en Dylana hielden ons bezig en wij hen, maar het meest klonk er “oma”. Oma ik kan niet slapen, oma ik ben wakker, oma ik heb dorst, oma kom je spelen, oma ik heb honger (in chips), oma ik ben klaar.

Rennen in het park
Eendjes voeren
Maar goed ze hebben zich prima vermaakt. Lekker in bad, een filmpje kijken, tekenen, schilderen, buiten spelen, eendjes voeren, winkelen en zelfs een ijsje toe van opa Wim, die we toevallig tegenkwamen in het winkelcentrum. Tot slot patatjes eten en weer moe naar huis. En wij ? Ook moe.

Schommelen tot aan de grens
Dylana
Celina

woensdag 15 februari 2012

Deinend op de golven

Samen met Frans kijkend over de plas
Maria
Frans
Maria van Antwerpen komt al bellend binnen. Frans, haar broer wil graag met ons gaan vogelen. Halverwege Den Haag en Utrecht liggen de Reeuwijkse plassen, dus een mooie locatie om elkaar te ontmoeten.

Het weer is niet florissant, bewolkt en een flinke wind en af en toe een druppel regen, maar goed, toch naar buiten. Maar gelukkig het vriest niet meer.
Er staat bij de plas inderdaad een stevige koude wind en de eendjes deinen op de golven.
De Surfplas zit van voor tot achter vol met Smienten en Krakeenden.
De kunst om tussen al die Smienten en Krakeenden de bijzondere soorten er tussen uit te halen.
Smienten
Krakeenden en Wilde eenden
Grote Zaagbek (vrouw)
Nonnetje (man)
Wintertaling (man)
Brilduiker (man)
Rosse Stekelstaart (midden onder)
Fuut

Blauwe Reiger, nog met de pootjes op het ijs
Even een zonnestraaltje

zondag 12 februari 2012

Toch patat-eters

Julia
Gisteren het ijs op met Celina en Dylana en daarna even opwarmen bij opa en oma. Vandaag de andere partij Julia en Dennis.
Niet het ijs op, maar gewoon binnen spelen en patatjes eten.

Met zo’n trui aan begint Dennis al echt een mannetje te worden.Julia hield oma bezig met puzzelen en voorlezen. Dennis mocht bij opa op schoot en voor de foto kwam Julia er ook nog even bij zitten.


Kortom het was weer een gezellig druk weekend. Morgen weer aan het werk.

zaterdag 11 februari 2012

Nieuwe schaatsen

Celina
Celina had een goed rapport en kreeg als beloning nieuwe schaatsen. Niet meer van die dubbele ijzers, maar echte schaatsen.

Met mama
Matthijs kwam een stoeltje halen. Zo heeft hij en ik het ook geleerd. Schaatsen achter een stoel om overeind te blijven.

Het was nog wel koud buiten, maar als we ’s morgens naar buiten kunnen om vogeltjes te fotograferen, dan zeker ook naar buiten om deze nieuwe schaatsster vast te leggen. Met plezier de verrichtingen van Celina vastgelegd.

met papa
Gekozen voor het Maximapark, waar zeker geschaatst kon worden op veilig ijs. Nu dat hadden meer dan duizend anderen ook gedacht. Het was al een kunst om de auto kwijt te raken. In het Maximapark was een alternatieve Elfstedentocht uitgezet en zo’n duizend kinderen deden daar aan mee.

Nadat Celina de schaatsen aan had, deed ze de eerste stapjes aan de hand van Marjolein. Daarna was ze niet meer te houden en bleef rondjes rijden, zonder stoeltje. Knap hoor. En maar één keer gevallen, maar dat mag opa eigenlijk niet vertellen.


Dylana vond het maar niks en liet dit duidelijk merken.

Het Bokje geschoten

Bokje
Hij stond op mijn programma, Het Bokje. Niet dat ik achter iedere vogel jaag, maar het Bokje was diverse keren gezien, vlak in de buurt. ( Nabij tuincentrum Overvecht).
Dus op pad en op zoek naar dit vogeltje. Niet gevonden, maar grote kans dat ik hem over het hoofd gezien heb.
Vogelaar Paul van de Werken om hulp gevraagd. Paul had het Bokje gisteren nog op de foto gezet. Een keurige beschrijving van de locatie gekregen, maar, zette Paul in de mail. Kijk maar of je een auto ziet staan met een grote telelens door het open raam. (Paul bedankt!)

Nu dat hielp. De locatie gevonden en inderdaad stond er een auto ( niet Paul, maar een andere vogelaar), met open raam en een telelens die naar buiten stak.

Niet zo vreemd dat ik het beestje niet vond. Het Bokje heeft prachtige schutkleuren en is in tegenstelling tot zijn familie, de Watersnip, maar een heel klein vogeltje. Viel niet mee om hem op de foto te zetten. Het beestje was erg druk met het zoeken naar voedsel.

Waar zit het Bokje?
Rustend in het zonnetje
Het bokje (Lymnocryptes minimus)
Is een vogel uit de familie van strandlopers en snippen. Deze kleinste snip van Nederland heeft een lengte van 18 tot 20 cm (inclusief 4 cm snavel). Vergeleken met de watersnip heeft hij een korte snavel, maar veel dikker. Hiermee is hij ook duidelijk te onderscheiden tijdens de vlucht. Over zijn rug lopen vier, lichte, brede strepen. Bij de watersnip zijn deze strepen veel smaller. Deze strepen zorgen voor een schutkleur. Bij de watersnip loopt er een smalle lichte streep midden over de kruin. Het bokje heeft een donkere kruin, maar ook lichte strepen op de kop (net als de watersnip).
De dieren broeden in het noorden van Rusland en Scandinavië. Er zijn vage, onbetrouwbare gegevens die zouden kunnen wijzen op broedgevallen in Friesland in de twintigste eeuw. Het bokje is vooral doortrekker en wintergast in Nederland en België. De meeste waarnemingen worden gedaan in oktober (najaarstrek) en in april (voorjaarstrek). Het gaat altijd om kleine aantallen. De vogels pleisteren op natte heiden, veengebieden, moerassen en drassige graslanden. De vegetatie moet kort zijn en zout water wordt gemeden. Het bokje is geen bedreigde soort. ( bron:  Wikipedia)