Een bijna zomerse avond

kerkuil

Het is laat in de avond, eind oktober 2019, in het Parkbos Haarzuilens.
De netten staan open en het geluid van uilen en watersnippen schalt over de velden.
Het is donker, droog, windstil en met een behaaglijke temperatuur.
Tijs, Johan, Gerard en ik wachten op wat komen gaat, en ook Kim sluit later met haar vriend bij ons aan.

Regelmatig wordt een ronde gelopen langs de netten.
Het net voor de watersnippen staat ver weg in het natte weiland, wat tot enkele dagen geleden nog een plas/dras was.

ransuil

Bij iedere ronde wordt of worden er vogels gevangen in de netten.
Vooral de uilen laten zich horen, maar ook zien in de netten.
In totaal worden er drie Kerkuilen en twee Ransuilen gevangen.
De Ransuilen worden van een ring voorzien. 

Kerkuil

De Kerkuilen hebben al een ring en Johan herkent de ringnummers.
Ze zijn zeker door hem of Erik geringd.
De nummers moeten uitwijzen wanneer en waar ze geringd zijn. Ben benieuwd.

Maar behalve de uilen worden er nog mee vogels geringd. 

Leuke vogels : Watersnip, Bokje, Veldleeuwerik, Waterral en Spreeuwen.

Gerard

Waterral

Waterral heeft maar een heel kleine opening nodig om er vandoor te gaan

Kim mag ringen

Bokje, wacht nog even voor hij weg vliegt
(zie verschil in lengte snavel bokje en watersnip)

Watersnip

Veldleeuwerik

Jammer dat bij het maken van de foto’s flitslicht gebruikt moest worden.
Maar goed, sommige zijn nog best leuk om op de blog te zetten.

Om half drie zet ik de fiets, met een brede glimlach, weer thuis neer.
Het was zeker de moeite waard, om die avond in het Parkbos met VRS De Haar door te brengen.

De drie kerkuilen waren al geringd door Tijs of Erik van de VRS De Haar
Een kerkuil op 12 juni 2019 in Portengen (Kockengen)
Een kerkuil op 20 juni 2019 in Wilnis ( De Ronde Venen)
Een kerkuil op 27 juni 2019 in Nieuwer Ter Aa.
Alle drie als nestjong en nog, niet vlieg vlug.

Maurice en het bokje

Maurice en het bokje

Ik moest even nadenken over een pakkende kop. Deze is niet echt spectaculair. Maar ja. Maurice schiet een bokje, dat is het niet. Maurice op de bok, zou niet goed voor het beestje zijn. Dus maar simpel Maurice en het bokje. Dit keer geen vier maar één.

sleepnet

Op zaterdag, de maandelijkse klus-dag voor Natuurmonumenten, in de miezerregen, druk bezig met het knotten van de wilgen langs het fietspad.

Belt Maurice of ik een half uurtje kan helpen, in een poging om bokjes te vangen. De afspraak wordt gemaakt en de groep knotters mogen van Roy, de boswachter, mee om te kijken en ondertussen van een koffie-breek te genieten.

2 man trekken het net, 1 man pakt het opvliegend bokje

Omdat Erik zich ook meldt, kan ik aan de zijlijn blijven en dit keer wel wat foto’s maken van het vangen van het bokje. Over de greppel een sleepnet van vijfentwintigmeter breed en tien meter lang.

De snippen vliegen al snel vooruit weg de lucht in. Een bokje blijft tot het laatste moment stil tussen het groen verborgen, om vervolgens geschrokken op te vliegen. Bij snel reageren lukt het verolgens om het bokje te vangen.

Een bokje

Bokje in de wind

Niet dat Tijs afgelopen week sneller was, maar het is gewoon deze keer wat stiller en zijn er minder aanwezig. 

toeschouwers

Toch leuk dat er één bokje gevangen wordt en Maurice deze kan laten zien aan de groep vrijwilligers. Onder dit toezicht krijgt het bokje een ring om en wordt gemeten en gewogen.

De smartphones komen tevoorschijn en er worden een aantal foto’s gemaakt. Voor de meesten is dit de eerste keer dat ze zo’n vogel van dichtbij kunnen zien, of er zelfs voor de eerste keer van horen.

En weer vrij de natuur in.

Na deze educatieve onderbreking, het bokje weer snel terug in de natuur en wij weer snel aan het werk met knotten, ook al miezert het weer van de regen.

Een kwartet.

Een kwartet Bokjes

Krijg ik van Tim dit appje toegestuurd
“Huib, heb jij zin en tijd om woensdag met mij en Tijs poging te doen wat bokjes te vangen met een sleepnet ?”

Natuurlijk maken we daar tijd voor. Lijkt wel of we gaan vissen op zee daar wordt ook wel een sleepnet gebruik. Om tien uur bij het kantoor en Wilma heeft inderdaad de koffie klaar. 

Donkere gedeelten zijn de greppels met water

Op tijd aanwezig, maar de heren komen niet opdagen en rond tienen een belletje,
” we zijn al in het veld kom je nog”.
Op de fiets richting het veld waar Tim en Tijs al bezig zijn een enorm net uit te rollen.

Bokje

Ringen Bokje

De bedoeling is om het net over de natte greppel te slepen. Als er dan een bokje opvliegt, vliegt hij tegen het net en kan vervolgens gepakt worden.

Het net, van een behoorlijk oppervlakte, wordt door Tim en mij voort getrokken.
Een flinke klus, vooral omdat het net diverse keren blijft haken achter een stevig struikje of tak.
Tijs loopt achter het net aan, om de bokjes te pakken als ze zich laten zien onder het net.
Jammer geen foto’s van deze activiteit. Slepen en fotograferen gaat niet samen.

Met het boek in de hand de leeftijd vaststellen

De watersnippen gaan er snel vandoor, voordat het net zelfs in de buurt is, maar de bokjes blijven tot het laatst zitten en vliegen inderdaad pas op, als het sleepnet over de graspollen  rond hen gaat.

Een enkel bokje weet toch te ontsnappen, maar een kwartet bokjes laat zich verrassen en worden gevangen. Niet slecht voor de eerste poging met het sleepnet. En in slechts een uurtje tijd.

Zowel voor Tijs als voor Tim is het de eerste keer dit jaar dat ze weer een bokje in de hand hebben. Het boek moet er dan ook aan te pas komen om de leeftijd te kunnen bepalen.
Verder wordt zoals gebruikelijk alle maten weer genomen en geregistreerd.

Bokje

Tot slot nog even een fotomomentje om dit speciale kwartet op de foto te zetten.

Tijs, Tim en het kwartet

En weer vrij de natuur in.