Een mand vol staarten.

Staartmezen

Nog één keer kijken of de watersnippen zich nog laten zien of vangen.
Het veld is nat, veel te nat. De laarzen lopen bijna vol. En aangezien watersnippen geen eenden zijn komen ze niet in beeld. Besloten wordt om deze locatie tot najaar volgend jaar op te heffen.

snippenveld

Het was overigens een succesvolle plaats. Veel watersnippen, bokjes en zelfs enkele rallen lieten zich ringen, evenals de kerkuil en de ransuil.

Maar eens kijken hoe de CES (Constant Effort Site) locatie gaat.

Op diverse plaatsen worden de netten uitgezet. Het zou volgens de berichten slechts drie graden zijn, maar het voelt niet koud aan. 

mooie locatie

En in afwachting van wie zich laat ringen, maken we een verkennende ronde. Prachtige locatie. Restanten van gesneuvelde bomen liggen te rotten en zijn overgroeid met mos. Op diverse plaatsen groeien er nog paddenstoelen en de sneeuwklokjes staan in bloei.

Matkop

Boomkruiper

Het wordt weer een mooie dag, met leuke soorten vogels. Zelf haal ik de Staartmeesjes uit het net. Schattig beestjes met hun lange staart, het kleine snaveltje en de gele wenkbrauw.

Staartmees

Staartmees

Roodborst

De Boomklever is dit keer verwisselt voor de Boomkruiper. De klever vind ik mooier en vriendelijker dan de kruiper.

Vink (man)

Tjiftjaf

Nieuwe soorten voor VRS De Haar zijn de Matkop en de Sijsjes. De Sijsjes had ik bijna gemist, maar Tijs wilde deze soort toch graag delen.

Sijs

Sijs (man)

Sijs (vrouw)

Was weer gezellig en leerzaam met Tijs en Maurice.

CES project

Het doel van het Constant Effort Site (CES) project is het verzamelen van informatie die bijdraagt tot het verklaren van veranderingen in vogelpopulaties. Deze informatie wordt in een speciaal meerjarig vogelringproject met behulp van vaste mistnetopstellingen tijdens het broedseizoen verzameld.

De speerpunten van het CES project zijn 1) monitoring van aantallen, 2) reproductie en 3) overleving. Reproductie informatie over de hoeveelheden uitgevlogen jongen wordt verkregen uit de verhouding van de gevangen volwassen en jonge vogels in de loop van het zomerseizoen. Hervangsten van geringde vogels in opeenvolgende onderzoeksjaren geven informatie over de jaarlijkse overleving. 

De CES-locaties liggen voornamelijk in rietvelden, struwelen en bosgebieden. Door de vangsten in de verschillende gebieden te vergelijken kan ook een relatie tussen biotoop en populatie worden verkregen.
Het CES project verschaft aanvullende informatie op verschillende nationale en Europese vogelonderzoeksprojecten zoals broedvogelinventarisaties, nestkaartproject en ringonderzoek aan trekvogels (Bron: www.sovon.nl)

Tot de eerste druppels.

“Huib heb je tijd deze week ?”
Ja daar maken we tijd voor komende donderdag, maar er is wel kans op veel regen.
“Maar het kan ook tegen de avond pas gaan regenen. We gaan voor een nieuw jaar record”
Nu hoeft niet zo moeilijk te zijn, dat staat in 2016 op twee vogels.

Op locatie kleurt de lucht rood/roze van de opkomende zon. Het is droog, maar wel met een frisse wind. 

Ringmus

Boomklever

De netten zijn open en de Pimpel- en Koolmezen laten zich vooral zien en vangen.

Voor mij zijn de bijzondere soorten van de dag de Boomklever en Ringmus.
De Boomklever is net een ouderwetse boef met een masker op.

Net na de middag begint het te regenen, Na wat gespetter gaat het los. De netten gaan dicht en de balans wordt opgemaakt.
Een nieuw jaarrecord 39 vogels. Een leuke vogelochtend met Tijs en Tim.

terug in de boom met een ringetje

Vijf mannen en een Robotap

Roodborsttapuit

VRS (VogelRingStation) De Haar was voor het eerst in 2016 actief bij de Haarrijnseplas. De verwachtingen waren hooggespannen. Laten de Watersnippen zich zien en vangen. Het zou een nieuwe soort zijn voor Henk, die meestal in de Molenpolder aan het ringen is. Maar ook Maurice, Job en natuurlijk Tijs waren aanwezig ( en ik ook).

Snippenveld

De weg naar de netten loopt over een sloot. De plank was bijna helemaal onder water verdwenen. Tijdens een verkenningsronde in de zandbak vonden we een stevige pallet en daarmee wisten we de plank weer droog te houden zodat de oversteek veilig was.

Overigens, overal staat het water hoog en is het land erg drassig.

Wind, water en kou. De snippen lieten zich niet zien en ook de overige vogels hielden het voor gezien. Jammer we waren met voldoende mensen om goed te kunnen ringen.

Roodborsttapuit

Maar toch meldde zich een nieuwe soort voor VRS De Haar en kon Maurice een Roodborsttapuit uit het net halen. Henk die net op weg was naar huis werd terug gefloten en mocht de vogel van een ring voorzien.

Henk met de Robotap

Vandaag dus geen grote getallen, maar wel kwaliteit. Een schitterend vogeltje, die ook echt thuis hoort in dat gebied. Tijdens de wandelingen langs de plas ben ik ze regelmatig tegengekomen.

Ben ik dat op dat schermpje ?

het eerste ringetje VRS De Haar in 2016

Natuurlijk werd dit vogeltje uitgebreid op de foto gezet voor een plaatsje op Facebook. Zo is deze eerste ronde toch nog een feestje geworden, ondanks een stap in de sloot, waarbij zelfs een laars niet hoog genoeg was of de laars die vastgezogen in de modder achterbleef. 

Volgende keer niet wapperen met de vleugels

Maurice met zijn nieuwe soort

Haarrijnseplas

Roodborsttapuit
waarneming
20 april 2015 - bij de Haarrijnseplas

De pastoor was ook dit jaar weer jarig.

Meezingen met het politiekoor

De pastoor Ton Huitink werd 58 jaar oud. Was het vorig jaar nog de kerk in Baarn, nu was het in zijn nieuwe werkomgeving de Sint-Catherinakerk in Utrecht.

Vorig jaar orgelklanken, dit jaar koormuziek op zijn verjaardagsconcert.

Het Utrechts Politie Mannenkoor Excelsior en het Pulse ensemble mochten het feestje op luisteren.

inzingen

Een mooie volle kerk.

Het concert werd geopend door Ton Huitink, waarbij hij onder meer aangaf een speciale band te hebben met het Utrechts politiekoor. Ton heeft zelf ruim twintig jaar bij de Utrechts politie gewerkt en kent uit die periode ook nog de meeste zangers van het koor. Hij is zelfs een periode lid geweest van het politiekoor.

Vervolgens werd spontaan het ‘Lang zal hij leven’ gezongen, door het koor en de bezoekers van het concert

Het politiekoor had de kerstmuziek dit keer thuis gelaten en verwisseld voor een wat wij binnen het koor noemen, algemeen programma. Ofwel gewoon een aantal vrolijke nummers, zoals onder andere,  Yellow Bird - You raise me up – Adieu, mein kleiner Gardeoffizier – Nice ‘n Easy – My Lord, what a morning –As ‘k boven op de Dom kom.

Ton Huitink had zelf het programma vastgesteld en tijdens het concert wisselden het politiekoor en het Pulse ensemble regelmatig van plaats. Een aardig contrast, een politiekoor met een deel zware stemmen tegenover een ensemble van vier jonge mannen met hoge stemmen.

In zo’n grote kerk, met een geweldige akoestiek is het natuurlijk zo al een feestje om te mogen zingen en voor de dirigent een uitdaging om het koor in alle volumes te laten klinken. Het kost meer inspanning om het koorzacht te laten zingen dan luid.

Pulse ensemble

Overigens Michel de Valk, onze dirigent, had vijfentwintig jaar geleden in deze kerk zijn examen gedaan voor koordirectie. Was hij niet geslaagd dan had het politiekoor nu zonder dirigent gezeten, volgens Michel.

Het werd een mooi concert, waarvan de pastoor en het publiek als ook het koor genoten hebben.

De pastoor heeft zelfs nog meegezongen met het lied Quatro. Een lied dat, zoals hij eerder vertelde, zich nog herinneren kan uit de tijd dat hij zelf bij het politiekoor zong.

Iemand die jarig is krijgt meestal een cadeau. Uit handen van de voorzitter Hans van Ede mocht Ton een flinke Domtoren van was in ontvangst nemen.

Vanzelfsprekend gevolgd door het lijflied van het politiekoor  ‘Als ik boven op de Dom kom’. Luid meegezongen door de bezoekers in de kerk.

Na het slot woord en bedankje door de jarige pastoor was dit het einde van het laatste concert in 2015. (foto's Gonny Schaap)

foto : archief Ton Huitink