Leuk, een nieuwe tuinsoort.

Goudhaantje

Het is geen dag om er op uit te gaan. Veel wind en regen. Dikke regendruppels tegen de ruiten van de serre. Dus de boekenkast maar eens onder handen nemen en daarna achter de computer, met zicht op de tuin.

De vaste gasten komen langs. De eksters zie ik aan de zijkant mijn blikveld binnen vliegen, maar een kleine beweging van mijn hoofd, doet ze al weer vertrekken.
De Koolmezen, Pimpelmezen en Huismussen trekken zich nergens iets van aan en snoepen van de pinda’s en de pindakaas. Iets schutters zijn de Turkse tortels die met zijn tweeën de inhoud van het vogelhuisje leeg eten. 

Het Roodborstje scharrelt even later onder de struikjes door, maar blijkt in eens op belangstelling te hebben voor de pot pindakaas. Ook de Merels zoeken voedsel op de grond tussen de planten.

Dan zie ik plotseling op nog geen twee meter afstand een Goudhaantje boven op een struikje zitten. Een heel klein, druk baasje, dat van struik naar struik en van blad naar blad gaat. 

Een nieuwe tuinsoort en die moet op de foto. Zowel Riet als ik laten de camera’s hun werk doen. Niet de meest ideale situatie, bewolkt, regen, en vanachter het glas tussen de regendruppels door.

Een foto zou leuk zijn als bewijsplaatje, maar we genieten van dit leuke vogeltje in onze eigen tuin.

Kennelijk waren we zo enthousiast bezig dat het Maria was opgevallen.

Ach en als het Winterkoninkje zich nog even nadrukkelijk laat zien op het vogelhuisje en ook de heggenmus nog even in de tuin rondscharrelt is het plaatje weer compleet.

Er zijn ook slimme tuinvogels.

Pimpelmees

Pimpelmees

Heggenmus

Met een schuine blik kijk ik vanachter de computer naar buiten, het tuintje in. Niet dat de tuin erg groot is, maar de aanwezigheid van pindakaas en nootjes maakt de tuin wel aantrekkelijk voor de tuinvogels.

Een paartje heggenmussen scharrelen bijna dagelijks door de tuin. Een roodborstje zit regelmatig op de stenen of een tak rond te kijken.

Ook als er geen pindakaas is, tjirpen de mussen er vrolijk op los op een tak in de sering.

Vast gasten zijn de hele winter door een aantal pimpelmezen en koolmezen.

Roodborst

Huismus

Een enkele keer komt er een groepje hangjongeren langs, zoals de staartmezen zich gedragen. Net als het winterkoninkje dat heel af en toe over de schutting wipt om al wippend de tuin aan de andere kant te verlaten.

Twee mannetjes merels en een vrouwtje zijn te veel in het tuintje en na een kleine achtervolging wordt er een mannetje de tuin uit gezet.

We komen bij de grote jongens.

Koolmees

Winterkoning

Een stelletje tortelduifjes koerend in de boom bij de buren of sier makend of zoekend naar kruimels tussen de stenen. Een houtduif enige tijd dagelijks een vaste gast een beetje lomp tussen de bloemen wandelend.

De gaai die vorig jaar dagelijks zijn pinda kwam halen, is wel af en toe langs geweest, maar kon kennelijk ergens bij de buren makkelijker aan een pinda komen.

Merel

Turkse Tortel

Niet zo blij ben ik met de eksters en kauwen die zich ophouden op de daken in de buurt. Vreemd, er hoeft maar iets eetbaars in de tuin te zijn of ze vallen naar beneden. De pindakaas voor de kleintjes wordt in grote brokken gestolen door de kauwen. Of dit nu een gewone of een noordse kauw is, jatten doen ze allemaal.

Houtduif

Gaai

Soms een vinkje, een blauwe reiger die belangstelling heeft voor de vijver of een eend die even uit de lucht komt vallen, maar dat zijn dan bijzondere waarnemingen in de eigen tuin.

Het is leuk om die activiteiten van de vogels waar te nemen, zo tussen de andere zaken door en vanachter de computer.

Noordse kauw

Parkeend

Pinda’s zijn geliefd bij de mezen. De pimpeltjes en koolmeesjes hingen aan het netje met pinda’s, maar ook de kauw had belangstelling en vernielde de netjes.
De oplossing een ijzeren korfje. Niet te vernielen en door het gaas werden de pinda’s stuk gepikt en gegeten.

TOT afgelopen week. Eigenlijk ben ik heel erg benieuwd wie het ontdekt heeft. !! De pimpelmezen blijven de pinda’s in stukjes door het gaas naar buiten halen. MAAR de koolmezen hebben een heel slimme nieuwe methode gevonden. Waarom ze er niet gewoon in zijn geheel uit vissen en ergens rustig oppeuzelen ? Er is aan de bovenkant net genoeg ruimte om er even tussen door te duiken.
Zag van de week, dat een in de weg liggende hele pel-pinda er even uitgetild werd en weggegooid werd.

Koolmees

Pimpelmees

Pimpelmees

Koolmees

Koolmees

Koolmees

Nu de kernvraag.
Wie kwam er na een hele winter knibbelen op het idee, dat er een veeeel makkelijker methode is om een lekkere grote pinda te bemachtigen ?
Wat wel bewijsbaar is, is dat er heel snel van elkaar geleerd wordt.