 |
| Indische gans |
Ach echt een dans is het niet. Gewoon even de vleugels
strekken. Maar als het dan om een Indische gans gaat met zijn smetteloze witte
kop, de zwarte strepen op het achterhoofd en de fel gele snavel, dan is het
toch net een dansende gans.
Dus de titel is gewoon gekozen om deze mooie gans even in beeld te brengen.
In de uiterwaarden van de Lek zijn op diverse plaatsen wel één
of meerdere Indische ganzen te vinden.
Heel vaak in gezelschap van de Grauwe ganzen. En volgens mij vinden ze elkaar
ook wel aardig, ofwel er lopen diverse kinderen van gemengde huwelijken rond.
Volgens waarnemingen zijn de Indische ganzen niet zo
kieskeurig in het kiezen van een man of vrouw van een andere soort ganzen familie.
Als een mix van ganzensoorten, op Waarnemingen aangeduid met HYBRIDE staan
genoteerd:
Hybride Grauwe Gans x Indische Gans
Hybride Indische Gans x Brandgans
Hybride Indische Gans x Grote Canadese Gans
Hybride Indische Gans x Keizergans
Hybride Soepgans x Indische Gans
Hybride Zwaangans x Indische Gans
De Indische Gans - Anser indicus
De Indische gans is van oorsprong een bewoner van de
Mongoolse en Chinese hoogvlakten. Tijdens de barre winters daar trekken de
vogels weg naar onder andere India, waaraan de gans haar naam dankt. In
Nederland broedende vogels zijn nazaten van ooit ontsnapte of uitgezette
vogels. Inmiddels weet de Indische gans zich hier wel prima te handhaven.
Indische ganzen zijn gemakkelijk te herkennen. In vlucht en op de grond zijn ze
erg licht en lijken op afstand gezien wel bijna wit te zijn. Van dichtbij
vallen de dwarsstrepen op het achterhoofd op Ontsnapte of losgelaten exemplaren
hebben zich in het wild weten te handhaven. In 1977 broedde de vogel voor het
eerst ook in Nederland. Momenteel zijn er jaarlijks ongeveer 100 broedparen,
maar dit aantal lijkt snel toe te nemen. (bron: vogelbescherming)
De Indische gans, een van 's werelds hoogst vliegende
vogels, vliegt toch niet zo hoog als gedacht. Als de vogels de Himalaya willen
oversteken, vliegen ze niet over bergtoppen, maar door bergdalen.
Toch kunnen sommige dieren een hoogte van 7000 meter
bereiken, meldde een internationaal onderzoeksteam in een woensdag
gepubliceerde uitgave van het wetenschappelijke tijdschrift Proceedings of the
Royal Society B.
Indische ganzen (Anser indicus) vliegen in de herfst van hun
broedgebieden in Mongolië en Tibet naar het zuiden, richting hun
winterverblijven in India. De aanname dat ze over bergtoppen van meer dan 8000
meter vliegen, kon wetenschappelijk niet worden bewezen.
Een dergelijke tocht zou ook zeer inspannend zijn voor de
dieren, omdat de lucht op deze hoogte bijzonder ijl en zuurstofarm is.
De onderzoekers rond wetenschapper Lucy Hawkes van de Britse
Universiteit van Bangor rustten 91 ganzen met een gps-zender uit om de
vliegroutes te onderzoeken. Daaruit bleek dat de meeste dieren onder de 5500
meter bleven. Slechts in een enkel geval vlogen ze hoger: tot 7290 meter als ze
richting het zuiden trokken en tot ruim 6500 meter als de vliegroute
noordwaarts was. ( NU.nl)
